Δημιουργία ευρωπαϊκού συμφώνου μετανάστευσης

Πρόταση για τη δημιουργία ευρωπαϊκού συμφώνου μετανάστευσης διατύπωσε ο Γάλλος υπουργός Μετανάστευσης Μπρις Ορτεσέ, στον υπουργό Εσωτερικών Προκόπη Παυλόπουλο με τον οποίο συναντήθηκε και έδωσε κοινή συνέντευξη Τύπου. Η πρόταση αυτή εντάσσεται στο πλαίσιο της ανάληψης της προεδρίας της ΕΕ από τη Γαλλία το β’ εξάμηνο του 2008. Ο κ. Παυλόπουλος μίλησε για κοινούς κανόνες, κοινή πολιτική με σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα στο θέμα της μετανάστευσης και υπογράμμισε πως η Ελλάδα ήταν πάντοτε υπέρμαχος της δημιουργίας μιας κοινής πολιτικής για τη λαθρομετανάστευση και την προστασία των συνόρων της Ευρώπης. Μεταξύ των αρχών που προτείνονται από τη γαλλική πλευρά όπως ανέπτυξε ο Γάλλος υπουργός Μετανάστευσης είναι η άρνηση νομιμοποίησης λαθρομεταναστών χωρίς προηγούμενη συνεννόηση μεταξύ των κρατών και τις ευρωπαϊκές αρχές, η συμφωνία για επανεκδοχή των μεταναστών σε χώρες προέλευσης, ο καθορισμός από κοινού του δικαιώματος ασύλου και η ενίσχυση της ανάπτυξης των χωρών προέλευσης των μεταναστών. Ο κ. Παυλόπουλος όπως τόνισε και στον Γάλλο ομόλογό του θα απαντήσει στη γαλλική πρόταση στα μέσα Μαρτίου. Σήμερα το μεσημέρι ο Γάλλος υπουργός μαζί με τον υφυπουργό Εσωτερικών κ. Χηνοφώτη θα μεταβούν στη Σάμο όπου θα επισκεφθούν το νέο κέντρο για λαθρομετανάστες που λειτουργεί εκεί.

Φεβρουαρίου 14, 2008 at 10:46 μμ Σχολιάστε

Δελτίο τύπου της ΟΜΑΔΑΣ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ (Αθήνα)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στις 27.1.2008 μέλη της Ομάδας Δικηγόρων για τα δικαιώματα Προσφύγων και Μεταναστών πραγματοποιήσαμε αυτοψία στην Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής που εδρεύει στην οδό Πέτρου Ράλλη, αφού γίναμε αποδέκτες πληθώρας καταγγελιών από αλλοδαπούς, ότι κατά παράβαση του π.δ. 61/99 εμποδίζεται συστηματικά η πρόσβαση στην άνω υπηρεσία προκειμένου να υποβάλουν αίτηση ασύλου. Το παραπάνω προεδρικό διάταγμα προβλέπει ότι η πρόσβαση στις Αρχές είναι απρόσκοπτη για οποιονδήποτε θέλει να υποβάλει αίτηση πολιτικού ασύλου. Προσήλθαμε στο χώρο και διαπιστώσαμε τα εξής:

Περί τους χίλιους διακόσιους (1200) αλλοδαπούς είχαν σχηματίσει ουρά πεντακοσίων μέτρων επί της οδού Σαλαμινίας, έξω από την πύλη της υπηρεσίας. Οι περισσότεροι από αυτούς προσέρχονταν για 2η και πλέον φορά, καθόσον δεν είχαν κατορθώσει τις προηγούμενες να υποβάλουν αίτηση ασύλου. Οι αλλοδαποί προσέρχονται στην υπηρεσία κάθε Κυριακή προκειμένου να τους δοθεί «ραντεβού» για την υποβολή αιτήματος ασύλου. Ωστόσο, όπως διαπιστώσαμε, οι περισσότεροι από τους παρευρισκόμενους πρόσφυγες – που είχαν προσέλθει από τα ξημερώματα της Κυριακής – έφυγαν το μεσημέρι άπραγοι, χωρίς δηλαδή αυτό το πολυπόθητο ραντεβού. Η επιλογή δε των περίπου 300 προσφύγων που τελικά έγιναν δεκτοί έγινε με αυθαίρετα και εν πολλοίς τυχαία κριτήρια.

Για να αποτυπώσουμε αυτή την εξευτελιστική κατάσταση, θεωρήσαμε σκόπιμη τη λήψη φωτογραφιών της ουράς εκατοντάδων μέτρων που είχε σχηματιστεί έξω από την πύλη της Διεύθυνσης. Αυτό εξαγρίωσε τους αστυνομικούς φρουρούς της πύλης, οι οποίοι μας πλησίασαν απειλητικά και με ύφος επιθετικό μας ζήτησαν τις δικηγορικές και αστυνομικές μας ταυτότητες ώστε να ταυτοποιήσουν, όπως ισχυρίστηκαν, τα στοιχεία μας. Οι ίδιοι ωστόσο αρνήθηκαν να μας γνωστοποιήσουν τα στοιχεία τους, καθόσον δεν έφεραν διακριτικά, ένας δε εξ αυτών έφερε πολιτική περιβολή. Ταυτόχρονα με σκαιό τρόπο ζήτησαν να τους παραδώσουμε τη φωτογραφική μας μηχανή και απειλούσαν να μας συλλάβουν, γιατί όπως υποστήριζαν είναι παράνομο να φωτογραφίζουμε τους αλλοδαπούς, παραβιάζοντας τα προσωπικά τους δεδομένα (!). Αποκορύφωμα της προκλητικής επίθεσης που δεχθήκαμε ήταν ο προπηλακισμός μας και ιδιαίτερα η επίθεση με χρήση έντονης σωματικής βίας στη συνάδελφο που είχε τραβήξει τις φωτογραφίες. Ο αξιωματικός υπηρεσίας, επιτέθηκε στη συνάδελφό μας, την έσυρε από τα μαλλιά και με χυδαίες κινήσεις προέβη σε επίδειξη ανδρισμού.

Η παραπάνω συμπεριφορά είχε αποδέκτες δικηγόρους. Μπορούμε να φανταστούμε – αλλά και γνωρίζουμε από επανειλημμένες καταγγελίες προσφύγων – ποια είναι η πραγματικότητα που βιώνουν οι ίδιοι οι πρόσφυγες όταν προσέρχονται στην αρμόδια για την εξυπηρέτησή τους υπηρεσία.

Αναμένουμε την πειθαρχική δίωξη των υπευθύνων από την υπηρεσία τους. Τέτοιες συμπεριφορές, αν τιμωρούνται παραδειγματικά μπορεί να απομονωθούν ως μεμονωμένα περιστατικά, ενώ η ατιμωρησία οδηγεί στη νομιμοποίηση και στη γενίκευσή τους.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ τη συστηματική παραβίαση του π.δ. 61/99, τη συστηματική παραβίαση των δικαιωμάτων των προσφύγων στη χώρα μας.

ΚΑΤΑΓΓΕΛΛΟΥΜΕ τη βάρβαρη συμπεριφορά των αστυνομικών οργάνων. Σήμερα σε δικηγόρους, καθημερινά σε μετανάστες και πρόσφυγες.

ΟΜΑΔΑ ΔΙΚΗΓΟΡΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ

omadadikigorwn@lists.riseup.net

Δεριγνύ 26 & 3ης Σεπτεμβρίου, 210 -8259880

Ιανουαρίου 30, 2008 at 12:07 πμ Σχολιάστε

E.E κατά μεταναστών

 http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=61144408
>
> Ενα ανελέητο ανθρωποκυνηγητό σε βάρος των παράνομων μεταναστών ξεκινούν
> ομαδικά οι χώρες της Ε.Ε. Με κοινοτική οδηγία, που ψηφίζεται αυτές τις
> μέρες, γενικεύεται το μέτρο της σύλληψης και άμεσης απέλασης όσων
> κατοικούν και εργάζονται παράνομα σε ευρωπαϊκές χώρες.
>
> Το κυριότερο όμως είναι ότι νομιμοποιείται πλέον η φυλάκιση των
> λαθρομεταναστών (με σκοπό την έκδοση) για διάστημα έως 18 μηνών, ενώ
> τους επιβάλλεται, ως πρόσθετη ποινή, η πενταετής απαγόρευση επιστροφής
> τους σε ευρωπαϊκό έδαφος.
>
> Το νέο νομοθετικό πλαίσιο, που αποσκοπεί στην εναρμόνιση των πρακτικών
> για την απέλαση των παράνομων μεταναστών, κατατίθεται για έγκριση σήμερα
> στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εχει προκαλέσει όμως την έντονη αντίδραση
> όλων των οργανώσεων προστασίας των μεταναστών και προσφύγων στην Ευρώπη,
> οι οποίες θεωρούν τη συγκεκριμένη οδηγία «προσβλητική» για την ανθρώπινη
> αξιοπρέπεια.
>
> Οπως επισημαίνουν χαρακτηριστικά, η κράτηση σε ειδικά στρατόπεδα ή στη
> φυλακή ατόμων που το μόνο αδίκημά τους είναι ότι ήθελαν να ζήσουν στην
> Ευρώπη υπακούει σε μια καθαρά απάνθρωπη λογική. Ταυτόχρονα, γενικεύει
> μια πολιτική εγκλεισμού και επιτήρησης για όλους τους «ξένους»,
> αναγορεύοντάς τη σε φυσιολογικό κανόνα μεταχείρισης όλων των προσφυγικών
> πληθυσμών.
>
> Η απαγόρευση επιστροφής τους στην Ευρώπη για διάστημα 5 ετών επιβάλλεται
> ως συμπληρωματική, παρεπόμενη, ποινή που στιγματίζει διπλά τους
> λαθρομετανάστες. Τους μετατρέπει ουσιαστικά σε εγκληματίες που πρέπει να
> εξοβελιστούν, τονίζουν οι οργανώσεις προστασίας των προσφύγων.
>
> Αυτά τα αστυνομικά μέτρα άγριας καταστολής ολοκληρώνουν το οικοδόμημα
> μιας ξενοφοβικής Ευρώπης-φρούριο, που υψώνει απροσπέλαστα τείχη στους
> ανεπιθύμητους του Τρίτου Κόσμου. Μετά την απόφαση για ενίσχυση της
> φύλαξης των εξωτερικών συνόρων (με νέες μονάδες ταχείας επέμβασης,
> επιχειρήσεις βίαιης αποτροπής των «λαθραίων» με πλήρη αδιαφορία για την
> ανθρώπινη ζωή και προηγμένα μέσα ηλεκτρονικής επιτήρησης), σειρά έχουν
> τώρα τα μέτρα εσωτερικής ασφάλειας και αστυνόμευσης. Η επιχείρηση
> τρομοκράτησης, φυλάκισης και απέλασης όλων των παράνομων αλλοδαπών
> συμπληρώνει την εικόνα μιας πολιτικής που κλείνει το μάτι στις πιο
> ακραίες ρατσιστικές αντιλήψεις και έχει οδηγήσει, την τελευταία 20ετία,
> στο θάνατο περισσότερους από 12.000 μετανάστες, γύρω από τα ευρωπαϊκά
> σύνορα.
>
> Τι προβλέπει η επίμαχη οδηγία
>
> Η επίμαχη οδηγία, όπως τροποποιήθηκε από την Επιτροπή Ατομικών
> Ελευθεριών του Ευρωκοινοβουλίου, προβλέπει ότι η φυλάκιση των
> λαθρομεταναστών μπορεί να φτάνει και τους 18 μήνες εάν ο συλληφθείς δεν
> συνεργάζεται με τις αρχές για την ταχύτερη απέλασή του ή εάν αποτελεί
> αποδεδειγμένο κίνδυνο για τη δημόσια τάξη και την ασφάλεια της χώρας.
>
> Η φυλάκιση επιβάλλεται είτε διοικητικά (χρειάζεται όμως επιβεβαίωσή της
> από δικαστική αρχή εντός 48 ωρών) είτε δικαστικά.
>
> Η ίδια οδηγία επιτρέπει, ως τελευταία λύση, ακόμη και την κράτηση
> ανήλικων παιδιών, αναγνωρίζοντάς τους όμως δικαίωμα στην εκπαίδευση και
> το παιχνίδι!
>
> Για να φυλακιστεί ένας αλλοδαπός που ζει παράνομα στην Ευρώπη,
> χρειάζεται πρώτα να εντοπιστεί. Οταν οι αστυνομικές αρχές τον συλλάβουν
> ως λαθραίο, εκδίδεται σε βάρος του απόφαση απέλασης. Ακολουθεί η έκδοση
> διάταξης για τη μεταφορά του στη χώρα προέλευσης και τάσσεται προθεσμία
> προαιρετικής αναχώρησής του.
>
> Αν και γίνεται γενικά αναφορά στα ανθρώπινα δικαιώματα, η οδηγία δεν
> εμποδίζει τη φυλάκιση των πολιτικών προσφύγων. Το μόνο που επιβάλλει
> είναι η δημιουργία Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή (Ombutsman) για τις
> απελάσεις. Σκοπός του θα είναι να επιβλέπει τις διαδικασίες, ώστε να
> γίνονται με σεβασμό στα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, και να διενεργεί
> αιφνιδιαστικούς ελέγχους στα κράτη-μέλη.
>
> Η άποψη της μειοψηφίας των ευρωβουλευτών που απέρριψε την παραπάνω
> οδηγία ήταν ότι οι υπήκοοι τρίτων χωρών μπορούν να κρατούνται προσωρινά,
> στο πλαίσιο της δικαστικής διαδικασίας, μόνο για αδικήματα που διέπραξαν
> εντός των συνόρων της Ε.Ε. Η 18μηνη κράτηση για μετανάστες οι οποίοι δεν
> διέπραξαν κανένα αδίκημα είναι άχρηστη, υπερβολική και επηρεάζει σοβαρά
> το δικαίωμα στην προσωπική ελευθερία.
>
> Ειδικά, τονίζει η μειοψηφία, όταν η παρατεταμένη αδικαιολόγητη κράτηση
> των ανθρώπων γίνεται σε συνθήκες όπως αυτές που επικρατούν σε ορισμένα
> κέντρα υποδοχής χωρών της Ε.Ε. (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία), τα οποία η
> επιτροπή του Ευρωκοινωβουλίου και ΜΚΟ που τα επισκέφθηκαν προσφάτως
> έκριναν ότι δεν συνάδουν με την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Ανάμεσα στα κέντρα
> αυτά ήταν και το παλαιό στρατόπεδο της Σάμου.
>
> Για τα κράτη της ΝΑ Ευρώπης, που έχουν μεγάλες ακτογραμμές (π.χ.
> Ελλάδα), τονίζεται ότι έχουν αναπτύξει συστήματα κράτησης των
> λαθρομεταναστών, αμέσως με την άφιξή τους στη χώρα. Σύμφωνα με τις
> οργανώσεις προστασίας μεταναστών, φυλακίζονται συστηματικά όσοι βγαίνουν
> από τις βάρκες ή μετά την ταλαιπωρία τους στη θάλασσα. Ο μέσος όρος
> κράτησής τους στα κέντρα υποδοχής κυμαίνεται από 32 ημέρες (Γαλλία) έως
> απεριόριστο χρόνο!
>
> Φέτος μόνον, οι ελληνικές αρχές συνέλαβαν στα ελληνικά νησιά περίπου
> 7.000 λαθρομετανάστες. Την ίδια στιγμή δεν έχουν ακόμη διερευνηθεί
> επαρκώς οι καταγγελίες ευρωπαϊκών και ελληνικών οργανώσεων προστασίας
> προσφύγων για απάνθρωπη μεταχείριση και βασανισμούς λαθρομεταναστών από
> Ελληνες λιμενικούς.
>
> Τα διαθέσιμα στοιχεία είναι αποκαρδιωτικά. Σύμφωνα με τη ΜΚΟ
> «Ευρώπη-φρούριο», 11.120 μετανάστες έχουν χάσει τη ζωή τους από το 1988
> έως το τέλος του 2006, στην προσπάθειά τους να περάσουν τα ευρωπαϊκά
> σύνορα. Από αυτούς 3.870 αγνοούνται στη θάλασσα. Στα θαλάσσια σύνορα
> μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, 766 άνθρωποι πέθαναν και άλλοι 402
> αγνοούνται. Σε αυτούς πρέπει να προσθέσουμε τουλάχιστον άλλους 120
> νεκρούς και αγνοουμένους, που προστέθηκαν ώς τον Οκτώβριο του 2007.

Νοεμβρίου 29, 2007 at 7:03 μμ 2 σχόλια

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΝΟΜΟ

Από την «Ομάδα νομικών Θεσσαλονίκης 

για τα δικαιώματα μεταναστών και προσφύγων»

Η ομάδα νομικής στήριξης μεταναστών Θεσσαλονίκης εν όψει της συζήτησης και της ψήφισης του σχεδίου νόμου το οποίο τροποποιεί τον Ν 3386/2005 προτείνει τα εξής:

            1) Στο άρθρο 3 του Σχεδίου Νόμου αναγράφεται ότι:  « Εφόσον συντρέχουν λόγοι δημόσιας τάξης και ασφάλειας και ιδίως τελεσίδικη καταδικαστική απόφαση για κακούργημα ή πλημμέλημα σε ποινή φυλάκισης ενός έτους , η αρμόδια υπηρεσία μπορεί να αρνηθεί τη χορήγηση ή ανανέωση της άδειας διαμονής. Η συνδρομή λόγων δημόσιας τάξης και ασφάλειας, που ανακύπτουν μετά τη χορήγηση της άδειας διαμονής συνιστούν λόγο ανάκλησης της. Εάν στο  πρόσωπο του υπηκόου τρίτης χώρας συντρέχουν λόγοι δημόσιας τάξης και ασφάλειας για τους οποίους δεν υφίσταται τελεσίδικη καταδικαστική απόφαση, ή  εγγραφή στον κατάλογο ανεπιθύμητων, θα πρέπει αυτοί να μνημονεύονται ειδικώς και αιτιολογημένως.»

Η διάταξη προτείνουμε να διαμορφωθεί ως εξής, προκειμένου να αποφεύγονται καταχρήσεις από τη διοίκηση:

«Εφόσον  συντρέχουν λόγοι δημόσιας τάξης και ασφάλειας οι οποίοι προκύπτουν αποκλειστικά από τελεσίδικη καταδικαστική απόφαση για κακούργημα ή πλημμέλημα σε ποινή φυλάκισης τουλάχιστον 1 έτους, η αρμόδια υπηρεσία μπορεί να αρνηθεί τη χορήγηση ή ανανέωση της άδειας διαμονής . Η συνδρομή λόγων δημόσιας τάξης και ασφάλειας που ανακύπτουν μετά τη χορήγηση της άδειας διαμονής  συνιστούν λόγο ανάκλησης της.»

Η διάταξη πρέπει να περιορίζεται στην άνω αναφερόμενη διάταξη γιατί έχει παρατηρηθεί καταχρηστική άσκηση της από την πλευρά της διοίκησης .

Οι Περιφέρειες ανά την Ελλάδα αρνούνται να χορηγήσουν άδεια παραμονής ή να ανανεώσουν αυτήν,  εάν υπάρχει μια ολιγόμηνη καταδίκη, ακόμη και μη τελεσίδικη. Επίσης πολλές φορές δεν εκδίδεται άδεια διαμονής  αλλοδαπού εάν υπάρχει μόνο σύλληψη του για αδίκημα ιδιαίτερα μικρής απαξίας .( Δεν εκδόθηκε η άδεια διαμονής αλλοδαπού  ως συζύγου Ελληνίδας γιατί ΜΙΑ ΚΑΙ ΜΟΝΑΔΙΚΗ φορά πώλησε μικρό αριθμό CD)

Η υποχρέωση αιτιολογίας δεν μειώνει τον κίνδυνο της κατάχρησης από την πλευρά της διοίκησης , δεδομένου ότι σχεδόν ποτέ δεν υπάρχει αιτιολογία  στις αποφάσεις που εκδίδονται από τις Περιφέρειες οι οποίες απορρίπτουν το αίτημα για χορήγηση ή για ανανέωση της άδειας διαμονής του αλλοδαπού(   παρόλο που αυτή η υποχρέωσης υπήρχε και με τον προηγούμενο νόμο) Οι Περιφέρειες αναφέρονται άκριτα σε έγγραφα τα οποία αποστέλλουν οι διευθύνσεις αλλοδαπών  και τα  οποία υποδεικνύουν ως επικίνδυνους για τη δημόσια τάξη όσους αλλοδαπούς έχουν έστω δακτυλοσκοπηθεί κατά τη σύλληψη τους για οποιαδήποτε παράβαση ή αδίκημα.

(Ως προς την παρούσα προτεινόμενη τροποποιηση αναφερόμαστε και στις προτάσεις του Συνήγορου του Πολίτη από 7-8-2006 με αριθμό πρωτοκ. 2138).

2) Στο άρθρο 4 παρ.1 προβλέπεται ότι  « εκπρόθεσμες αιτήσεις για ανανέωση άδειας διαμονής μπορούν να κατατεθούν μέχρι και ένα μήνα μετά από τη λήξη τους. Στην περίπτωση αυτή… ο υπήκοος τρίτης χώρας υπόκειται στην καταβολή προστίμου..»

Πρέπει να προβλεφθεί ρητά  ότι ο υπήκοος τρίτης χώρας δεν υποχρεούται στην καταβολή προστίμου εάν η αρμόδια Περιφέρεια για την ανανέωσης της άδειας διαμονής του δεν έχει εκδώσει εμπρόθεσμα ( εντός των προθεσμιών που τάσσει ο 3386/05 ) την προηγούμενη άδεια διαμονής του.

Πλέον είναι ο κανόνας και όχι η εξαίρεση δυστυχώς να εκδίδονται άδειες διαμονής ήδη ληγμένες. Συνεπώς θα ήταν παράλογο να υποχρεούται ο αλλοδαπός στην πληρωμή προστίμου επειδή δεν είχε τη δυνατότητα – λόγω της καθυστέρησης της Διοίκησης στην έκδοση της άδειας διαμονής του – να καταθέσει εμπρόθεσμα την αίτηση ανανέωσης της άδειας διαμονής του.

Στο άρθρο 4 του σχετικού Νόμου πρέπει να προστεθεί το εξής στην τελευταία φράση. « Μετά την πάροδο μηνός  από τη λήξη της άδεια διαμονής δεν είναι δυνατή η κατάθεση σχετικής αίτησης παρά μόνο εάν η καθυστέρηση (  κατάθεσης της αίτησης ) αποδεικνύεται ότι οφείλεται σε λόγους ανώτερης βίας.

Στην παράγραφο  2 του άρθρου 4 πρέπει να διαμορφωθεί η 1η πρόταση ως εξής: « εκπρόθεσμες αιτήσεις , μετά την παρέλευση μήνα σύμφωνα με το άρθρο 4 παρ.1 του παρόντος νόμου , με την επιφύλαξη των διατάξεων της παπ.1 του άρθρου 11, απορρίπτονται εκτός εάν ..»

(Η διευκρίνιση του ότι δεν μπορούνε να απορριφθούνε ως εκπρόθεσμες αιτήσεις για ανανέωση άδειας  διαμονής τις οποίες υποβάλουν οι μετανάστες εντός μηνός από την λήξη της προγενέστερης άδειας διαμονής όπως προβλέπει το άρθρο 4 παρ. 1 του σχεδίου Νόμου  κρίνεται απαραίτητη προκειμένου να αποφεύγονται παρερμηνείες από τη Διοίκηση.)

 3) Στο άρθρο 7 του υπό ψήφιση νόμου , η ρύθμιση που απαγορεύει στους αλιεργάτες  να αλλάξουν εργοδότη κατά τη διάρκεια ισχύος της άδειας διαμονής τους πρέπει να απαλειφθεί διότι οδηγεί σε σύγχρονες καταστάσεις δουλείας .

Επιπλέον, πρέπει να προβλεφθεί νομοθετική ρύθμιση η οποία να υπάγει εκ νέου τους αλλιεργάτες για την ασφάλισή τους στο ΙΚΑ και όχι στον ΟΓΑ όπως ισχύει τα τελευταία δύο χρόνια. Οι αλιεργάτες στο παρελθόν ήταν ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ, ήδη όμως τα τελευταία δύο χρόνια μαζί με κάποιες άλλες κατηγορίες εργαζομένων ασφαλίζονται στον ΟΓΑ. Το ατύχημα το οποίο έλαβε χώρα τον Δεκέμβριο του 2006 στην περιοχή της Μαρώνιας, κατά το οποίο δύο Αιγύπτιοι αλιεργάτες τραυματίστηκαν σοβαρά όταν το αλιευτικό στο οποίο εργάζονταν «ψάρεψε» με τα δίχτυα του νάρκες, ανέδειξε το τεράστιο πρόβλημα που υπάρχει, δεδομένου ότι για τους  αλλοδαπούς αυτούς  δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις του εργατικού δικαίου περί εργατικού ατυχήματος, δεν δικαιούνται αποζημίωση απόλυσης, δεν πληρώνονται για το χρονικό διάστημα κατά το οποίο δεν μπορούνε να εργαστούνε, δεν λαμβάνουν τα ποσά που θα έπαιρναν από το ΙΚΑ εάν ήταν ασφαλισμένοι σε αυτό, ούτε αποζημίωση απόλυσης σε περίπτωση απόλυσης. Συνεπώς, οι αλιεργάτες πρέπει να υπαχθούνε ως προς την ασφάλισή τους εκ νέου στο ΙΚΑ εφόσον  η σχέση εργασίας τους είναι εξαρτημένη εργασία.  

 4) Η υποχρέωση η οποία προβλέπετε στον Ν. 3386/05 αρθ 68, ότι δηλαδή ο αλλοδαπός πρέπει να αποδεικνύει ότι έχει επαρκή γνώση της Ελληνικής γλώσσας καθώς και γνώση των στοιχείων της Ελληνικής ιστορίας και του ελληνικού πολιτισμού αντίκειται στην φιλοσοφία που διαπνέει την υπ’ αριθ 2003/109/ ΕΚ από 25/11/03 οδηγία της Ε.Ε και είναι ιδιαίτερα ανεπιεικής με τους μετανάστες. Οι προϋποθέσεις αυτές τίθενται καλώς για την απόκτηση της Ελληνικής ιθαγένειας αλλά είναι υπερβολικό και άνευ νοήματος να τίθενται ως προϋποθέσεις προκειμένου να αποκτήσουν οι αλλοδαποί την ιδιότητα του επί μακρός διαμένοντος, ιδιότητα η οποία είναι σαφώς ελάσσονος σημασίας από την απόκτηση της Ελληνικής ιθαγένειας. Η απόκτηση της ιδιότητας του επί μακρόν διαμένοντος αλλοδαπού συμβάλει στην αντιμετώπιση της γραφειοκρατίας και δεν πρέπει να τίθενται προϋποθέσεις οι οποίες να αναιρούν την ουσία του δικαιώματος αυτού. Είναι παράλογο αλλοδαποί οι οποίοι ήδη διαμένουνε πολλά χρόνια στην Ελλάδα μαζί με τις οικογένειές τους να μην μπορούν να αποκτήσουν την ιδιότητα του επί μακρόν διαμένοντος όταν όλος ο κύκλος των βιοτικών τους συμφερόντων βρίσκεται στην Ελλάδα εδώ και πολλά χρόνια, διότι δεν γνωρίζουνε καλά Ελληνικά ή δεν γνωρίζουνε επαρκώς τα στοιχεία του Ελληνικού πολιτισμού. Προτείνουμε συνεπώς, να καταργηθούν οι άνω αναφερόμενες  προϋποθέσεις που τίθενται στο αρθ 68 του Ν 3386/05. Σε περίπτωση όμως που οι προϋποθέσεις αυτές δεν καταργηθούν προτείνουμε να συγκεκριμενοποιηθούνε με νομοθετική ρύθμιση οι όροι λειτουργίας και οι φορείς πιστοποίησης της επάρκειας της γνώσης της Ελληνικής γλώσσας και των στοιχείων της Ελληνικής ιστορίας και πολιτισμού. Σε κάθε περίπτωση για την  διαδικασία πιστοποίησης να μην προβλέπεται οποιοδήποτε είδους τίμημα για τους μετανάστες, να δημιουργηθούνε τέτοια κέντρα πιστοποίησης σε όλες τις πόλεις της Ελλάδος ώστε να είναι δυνατή η πρόσβαση σε αυτά των μεταναστών, να ελέγχεται η αντικειμενικότητα της διαδικασίας  και η καταλληλότητα των κριτηρίων.

5) Σύμφωνα με το αρθ 67 του Ν 3386/05 για να αποκτήσει αλλοδαπός την ιδιότητα του επί μακρόν διαμένοντος δεν πρέπει να απουσιάζει συνεχόμενα επί έξι συνεχείς μήνες και σε κάθε περίπτωση το διάστημα της απουσίας του από την Ελλάδα εντός των προηγούμενων πέντε ετών δεν πρέπει να ξεπερνά τους δέκα μήνες συνολικά. Αυτό σημαίνει ότι ο αλλοδαπός δεν μπορεί να απουσιάζει στην πατρίδα του για χρονικό διάστημα το οποίο να ξεπερνά τους δύο (2) μήνες ανά έτος. Με βάση το ισχύον αλλά και το προγενέστερο νομοθετικό καθεστώς ο αλλοδαπός μπορούσε να απουσιάζει στην χώρα καταγωγής του  για «εύλογο» χρονικό διάστημα το οποίο δεν μπορούσε να ξεπερνά τους τρεις μήνες  κάθε χρόνο. Συνεπώς πολλοί αλλοδαποί από αυτούς που έχουνε το δικαίωμα της απόκτησης της ιδιότητας του επί μακρόν διαμένοντος (διότι πολλά χρόνια ζουν και εργάζονται μόνιμα στην Ελλάδα), δεν θα αποκτήσουνε αυτήν την ιδιότητα, εάν δεν τροποποιηθεί η άνω αναφερόμενη διάταξη διότι – ως είχαν δικαίωμα – ταξίδευαν στη χώρα καταγωγής τους και διέμεναν εκεί για διάστημα το οποίο ξεπερνούσε τους δύο μήνες ανά έτος, αλλά δεν ξεπερνούσε τους τρεις μήνες ανά έτος, ως όφειλαν.  Συνεπώς, η εν λόγω προϋπόθεση του αρθ 67 πρέπει να καταργηθεί, (άλλως να τροποποιηθεί και να οριστεί το διάστημα της συνολικής απουσίας κατά τη διάρκεια των προηγούμενων πέντε χρόνων που έμενε ο αλλοδαπός στην Ελλάδα σε είκοσι μήνες, αντί των δέκα που ισχύουν σήμερα). Σε περίπτωση που διατηρηθεί η προϋπόθεση του να μην δίνεται η ιδιότητα του επί μακρόν διαμένοντος σε αλλοδαπούς που λείπουν για κάποιο( οποιοδήποτε) χρονικό διάστημα εντός της πενταετίας στην χώρα καταγωγής τους θα δημιουργηθεί η εξής κατάσταση στους δήμους της χώρας: οι δημοτικοί υπάλληλοι θα είναι υποχρεωμένοι να ελέγχουν για την προηγούμενη πενταετία όλες τις σφραγίδες εισόδου και εξόδου από την Ελληνική επικράτεια, πράγμα το οποίο είναι ιδιαίτερα δυσχερές. Για τις δυσανάγνωστες σφραγίδες θα υποβάλλουν ερωτήματα στις αρμόδιες υπηρεσίες προκειμένου να τους απαντήσουν εάν είναι γνήσιες ή  πλαστές, πράγμα το οποίο συνεπάγεται υπέρμετρη καθυστέρηση και ασαφείς απαντήσεις από τις αρμόδιες υπηρεσίες (όπως άλλωστε γίνεται και σήμερα με τα σχετικά ερωτήματα που υποβάλλονται), που θα οδηγήσουν σε καταστρατήγηση του σχετικού δικαιώματος. Επιπλέον θα είναι αδύνατος ο έλεγχος του εάν πληρούται η σχετική προϋπόθεση στην περίπτωση που ο αλλοδαπός χάσει το διαβατήριό του.

Δεν υπάρχει κανένας λόγος να διατηρηθεί σε  ισχύ  η διάταξη του αρθ 67 που θέτει ως προϋπόθεση την μη απουσία αλλοδαπού για χρονικό διάστημα δέκα μηνών (ή οποιουδήποτε χρονικού διαστήματος) δεδομένου ότι το αν έχει κάποιος απουσιάσει για διάστημα το οποίο δεν θεωρείτε «εύλογο» έχει κριθεί ήδη κατά την ανανέωση των προηγούμενων αδειών διαμονής του. 

Το παράβολο το οποίο προβλέπεται να κατατεθεί από τους αλλοδαπούς για την απόκτηση της ιδιότητας του επί μακρόν διαμένοντος (900 ευρώ) είναι αδικαιολόγητα μεγαλύτερο από αυτό το οποίο θα πλήρωναν συνολικά αν έπαιρναν άδεια παραμονής για ένα ή δύο χρόνια την οποία ανανέωναν επί πέντε χρόνια (750 ευρώ). Συνεπώς πρέπει να οριστεί το ύψος του παραβόλου για όσους δικαιούνται να αποκτήσουν την ιδιότητα του επί μακρόν διαμένοντος σε 750 ευρώ αντί των 900 που ισχύει σήμερα.   

6) Με το άρθρο 16 του παρόντος σχεδίου νόμου τροποποιείται το άρθρο 90 του Ν.3386/2005 σχετικά με το ελάχιστο χρονικό διάστημα ασφάλισης που απαιτούνταν για την ανανέωση της άδειας διαμονής.

Καταρχάς, πάγια αρχή και μόνιμο αίτημα είναι η αποσύνδεση της ανανέωσης της άδειας διαμονής από την εργασία που παρέχει ο αλλοδαπός στην Ελληνική επικράτεια. Ζητάμε για τους αλλοδαπούς που είναι ήδη νόμιμα στην Ελληνική επικράτεια να ην συνδέεται το δικαίωμά τους για ανανέωση της άδειας παραμονής τους με την υποχρέωση απόδειξης ότι εργάζονται στη Ελλάδα  για οποιοδήποτε χρονικό διάστημα. Σε περίπτωση που αυτό όμως δεν γίνει δεκτό προτείνουμε:

Να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση με την οποία να προβλέπεται ο ελάχιστος αριθμός ενσήμων που απαιτούνται ανά έτος προκειμένου να ανανεώνει ο αλλοδαπός την άδεια διαμονής του. Εάν ο καθορισμός του ελάχιστου χρονικού διαστήματος ασφάλισης γίνεται με Υπουργικές Αποφάσεις, όπως γινόταν μέχρι τώρα και δεν καθορίζεται ρητά με νομοθετική ρύθμιση, αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να μην υπάρχει ενιαία και συνεχής πρακτική της Διοίκησης, προκαλεί σύγχυση στους αλλοδαπούς και ανασφάλεια δικαίου. Τα προηγούμενα χρόνια κατά την εφαρμογή του Ν2910/01 είχε παρατηρηθεί ότι οι Δήμοι ανά την Ελλάδα ζητούσαν  από τους αλλοδαπούς διαφορετικό αριθμό ενσήμων. Επίσης η αύξηση του απαιτούμενου αριθμού των ενσήμων για την ανανέωση της άδειας διαμονής από 150 σε 200 , και μάλιστα με αναδρομική ισχύ  που έγινε με Υπουργική απόφαση το προηγούμενο διάστημα, ήταν αφενός μεν αντισυνταγματική διότι ήταν δυσμενέστερη διάταξη από αυτήν που ίσχυε προγενέστερα και είχε αναδρομική ισχύ εφόσον απαιτούσε από τους αλλοδαπούς που προσέρχονταν για ανανέωση της άδειας διαμονής τους να αποδείξουν ότι για τα προηγούμενα 2 χρόνια είχανε 200 ημέρες ασφάλισης ανά έτος. Αυτή η ρύθμιση οδήγησε στην απονομιμοποίηση πολλούς μετανάστες οι οποίοι ήταν νόμιμοι στην Ελλάδα επί σειρά ετών, γνώριζαν ότι έπρεπε ( βάσει της προηγούμενης υπουργικής απόφασης που ίσχυε τότε) να συγκεντρώσουν 150 ένσημα ανά έτος και συνεπώς είχαν συγκεντρώσει ως όφειλαν 150 και όχι 200 ένσημα.

Προτείνουμε να προβλεφθεί νομοθετικά ότι ο υπήκοος τρίτης χώρας πρέπει να είναι ασφαλισμένος για τουλάχιστον 150 ημέρες ανά έτος εάν απασχολείται σε έναν εργοδότη, ή τουλάχιστον για εκατό ημέρες εάν απασχολείται σε περισσότερους εργοδότες .Εάν η άδεια διαμονής του είναι διάρκειας ισχύος 2 ετών ο αλλοδαπός πρέπει να μπορεί να ανανεώνει την άδεια διαμονής του εάν έχει συνολικά κατά το διάστημα ισχύος της άδειας διαμονής του 300 ένσημα εάν απασχολείται σε έναν εργοδότη ( και όχι απαραίτητα 150 ένσημα ανά έτος) και 200 ένσημα αν απασχολείται σε περισσότερους εργοδότες ( όχι απαραίτητα 100 ένσημα ανά έτος ).

7) To άρθρο 18 του παρόντος σχεδίου νόμου τροποποιεί το άρθρο 91 Ν.3386/05.

Το άρθρο 18 παρ.4 δ προβλέπει ότι « με απόφαση του Γ.Γ. της Περιφέρειας χορηγείται άδεια διαμονής σε υπηκόους τρίτων χωρών που διέμεναν στην Ελλάδα μέχρι τέλος του 2004 εάν έχει εκδοθεί απορριπτική απόφαση του Γ.Γ. της  Περιφέρειας για χορήγηση ή ανανέωση άδειας διαμονής με εξαίρεση τις απορριπτικές αποφάσεις για λόγους δημόσιας τάξης και ασφάλειας εφόσον η σχετική αίτηση υποβλήθηκε μέχρι 31-12-2004» Προτείνουμε να διευκρινιστεί ότι μπορούν να υπαχθούν στην ανωτέρω διάταξη και όσοι αλλοδαποί έχουν καταθέσει πριν την 31-12-2004 την αρχική αίτηση για χορήγηση άδειας διαμονής επί της οποίας εκδόθηκε άδεια διαμονής η οποία ήδη έχει λήξει ακόμη και αν υπέβαλαν αίτηση για την ανανέωση αυτής μετά την 31-12-2004 επί της οποίας έλαβαν απορριπτική απόφαση από την Περιφέρεια.

Η διευκρίνηση αυτή αφορά ειδικά τους μικροπωλητές οι οποίοι έλαβαν αρχικά άδεια διαμονής για ανεξάρτητη οικονομική δραστηριότητα επί της αιτήσεως τους που είχε κατατεθεί πριν την 31-12-2004, μετά την 31-12-2004 κατέθεσαν αίτηση για την ανανέωση αυτής η οποία όμως απορρίφθηκε γιατί δεν πληρούσαν τις προϋποθέσεις ανανέωσης.

Η ίδια διευκρίνιση προτείνουμε να υπάρξει και ως προς τη ρύθμιση της ενότητας ε του ίδιου άρθρου που αφορά τα ειδικά δελτία ταυτότητας ομογενούς.

8) Το άρθρο 18 του παρόντος σχεδίου νόμου πρέπει να συμπληρωθεί ως εξής:  Με απόφαση του ΓΓ της Περιφέρειας χορηγείται άδεια διαμονής σε υπηκόους τρίτων χωρών που διέμεναν μέχρι 31-12-2004 και διαμένουν έκτοτε στην Ελλάδα και δεν συντρέχουν λόγοι δημόσιας τάξης και ασφάλειας εφόσον η απόδειξη διαμονής τους γίνεται :

Από οποιοδήποτε δημόσιο έγγραφο βέβαιης χρονολογίας που εκδόθηκε πριν την 31-12-2004. Ενδεικτικά αναφέρονται οι κάτωθι περιπτώσεις  :

 α) όσοι αλλοδαποί υπέβαλαν αίτημα για χορήγηση πολιτικού ασύλου πριν την 31-12-2004 ανεξάρτητα με το πότε έλαβαν οποιαδήποτε απορριπτική απόφαση επί του αιτήματος τους είτε από τον ΓΓ του Υπουργείου Δημόσιας Τάξης , είτε σε 2ο βαθμό από τον Υπουργό Δημόσιας Τάξης

β) όσοι αλλοδαποί υπέβαλαν αίτημα για χορήγηση πολιτικού ασύλου πριν την 31-12-2004 επί της οποίας δεν έλαβαν ουδέποτε απορριπτική απόφαση, εφόσον επιθυμούν να παραιτηθούν από το αίτημα τους αυτό και να υπαχθούν στην παρούσα ρύθμιση.

γ) αλλοδαποί για τους οποίους εκδόθηκε απόφαση απέλασης πριν την 31-12-2004  μόνο για λόγους παράνομης εισόδου παραμονής και εργασίας εφόσον δεν εκτελέστηκε η απόφαση αυτή.

δ) αλλοδαποί οι οποίοι υπάγονταν στις ρυθμίσεις του άρθρου 91 παρ.10,11  του Ν.3386/05  διότι πληρούσαν τις προϋποθέσεις που έθετε ο εν λόγω νόμος, εφόσον δεν κατέθεσαν αίτηση κατά τις διατάξεις του Ν. 3386/05 για χορήγηση άδειας διαμονής στις τότε προβλεπόμενες προθεσμίες ( έως την 2-5-2006 ).Δηλαδή όσοι είχαν ΑΦΜ , VISA, ένσημα , αίτηση για ανθρωπιστικούς λόγους στο Υπουργείο Εσωτερικών και απορριπτική απόφαση επί του αιτήματος για χορήγηση πολιτικού ασύλου τα οποία εκδόθηκαν πριν την 31-12-2004 καθώς και όσοι υπάγονταν στις ρυθμίσεις του άρθρου 91 παρ.10 του ν. 3386/05.

ε) αλλοδαποί οι οποίοι νοσηλεύτηκαν σε δημόσιο νοσοκομείο της Ελλάδος πριν την 31/12/2004 και δεν προκύπτει έξοδός τους από την Ελληνική επικράτεια

στ) αλλοδαποί ήδη ενήλικοι, οι οποίοι εισήλθαν στην Ελλάδα ως ανήλικοι πριν την 31/12/2004 και η ημερομηνία εισόδου τους στην Ελληνική επικράτεια προκύπτει από το διαβατήριο το δικό τους ή ενός από τους γονείς τους και δεν προκύπτει έκτοτε έξοδός τους από την Ελληνική επικράτεια. 

9) Να καταργηθεί η διάταξη του άρθρου 76 του ν.3386/05 που προβλέπει ότι οι προσφυγές κατά αποφάσεων απέλασης κατατίθενται ενώπιον του Υπουργού Δημόσιας Τάξης ή των εξουσιοδοτημένων από αυτό οργάνων.

Η διάταξη αυτή συνέβαλε στη διαμόρφωση της εξής κατάστασης : Να εκδίδονται αποφάσεις απέλασης κατά των αλλοδαπών από τους αρμόδιους προς την έκδοση αυτών αξιωματικούς και να κατατίθενται οι προσφυγές στις ίδιες διευθύνσεις αλλοδαπών με αυτές που εξέδωσαν την απόφαση απέλασης, να κρίνονται οι προσφυγές από υφισταμένους πολλές φορές των αξιωματικών που εξέδωσαν τις αποφάσεις απέλασης, γεγονός το οποίο συνεπάγεται ότι δεν κρίνονται κατά αντικειμενική και δίκαιη κρίση με αποτέλεσμα να απορρίπτονται όλες.

Προτείνουμε οι προσφυγές κατά αποφάσεων απέλασης να κρίνονται από την Περιφέρεια η οποία είναι ανεξάρτητο όργανο και να υπάρχει σαφής πρόβλεψη ότι κατά το χρονικό διάστημα εξέτασης της προσφυγής ο αλλοδαπός δεν μπορεί να απελαθεί καθώς και ότι η παρέλευση της προθεσμίας που τάσσει  ο νόμος προς απάντηση της προσφυγής δεν συνιστά σιωπηρή αρνητική απάντηση της διοίκησης. Για να αποφευχθεί υπέρμετρη καθυστέρηση στην εξέταση των προσφυγών εκ μέρους της Περιφέρειας προτείνουμε να προβλεφθεί η πρόσληψη υπαλλήλων οι οποίοι θα είναι νομικοί που θα ασχολούνται αποκλειστικά με αυτό το θέμα. Να οριστεί η προθεσμία κατάθεσης της προσφυγής κατά της απόφασης απέλασης σε δεκαπέντε ημέρες (οι οποίες μπορεί να θεωρηθούν «εύλογο» διάστημα αντί των πέντε ημερών που ισχύουν σήμερα). Να ορισθεί η προθεσμία προς εξέταση της προσφυγής σε ένα μήνα αντί των 3 ημερών που ισχύειν σύμφωνα με το άρθρο 77  ν. 3386/05.

10) Να προβλεφθεί ρητά με τον υπό ψήφιση νόμο ότι ο κάτοχος βεβαίωσης κατάθεσης δικαιολογητικών για την έκδοση άδειας διαμονής έχει δικαίωμα όχι μόνο να διαμένει και να εργάζεται νόμιμα στην Ελλάδα αλλά και να ταξιδεύει στην χώρα καταγωγής του καθώς και να τελεί οποιαδήποτε δικαιοπραξία.

Αλλοδαποί οι οποίοι είναι κάτοχοι άδειας διαμονής δεν μπορούν να ταξιδέψουν στη χώρα καταγωγής τους ακόμη και σε περιπτώσεις που είναι για αυτούς τελείως απαραίτητο( πχ σε περίπτωση θανάτου αγαπημένων προσώπων). Λαμβάνοντας υπ’ όψιν ότι λόγω της υπέρμετρης καθυστέρησης που παρατηρείται στην έκδοση αδειών διαμονής σε πολλές  υπηρεσίες αρνούνται να εξυπηρετήσουν αλλοδαπούς δηλώνοντας τους (προφανώς εσφαλμένα) ότι η βεβαίωσή τους έχει λήξει: Πολλά υποκαταστήματα ΙΚΑ αρνούνται να θεωρήσουνε το βιβλιάριο υγείας του αλλοδαπού για τον επόμενο χρόνο, τα τμήματα ασφαλείας αρνούνται να χορηγήσουν άδεια εργαζομένου σε νυχτερινά καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος, τα Κ.Ε.Π αρνούνται να θεωρήσουν το γνήσιο της υπογραφής, πολλοί δήμοι αρνούνται να τελέσουν γάμους, πολλοί συμβολαιογράφοι αρνούνται να συντάξουν συμβολαιογραφικές πράξεις π.χ αναγνώρισης τέκνου και σε κάθε περίπτωση αστυνομικά όργανα προσάγουν όλους όσους έχουν παλαιές βεβαιώσεις κατάθεσης δικαιολογητικών (οι οποίες εκδόθηκαν π.χ ενάμισι χρόνο πριν) για εξακρίβωση στοιχείων.

Το παρόν υπόμνημα ευελπιστεί να συμβάλλει στον διάλογο για ορθολογική αντιμετώπιση των προβλημάτων που αντιμετωπίζουν οι μετανάστες.

«Ομάδα νομικών Θεσσαλονίκης για τα δικαιώματα των  μεταναστών και προσφύγων»

Νοεμβρίου 28, 2007 at 7:31 μμ Σχολιάστε

ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΛΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΑΤΗΣΗ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ

 

1) Το ισχύον και το προγενέστερο νομικό πλαίσιο

             Η διοικητική απέλαση, όπως προβλέφθηκε στις διατάξεις των μεταναστευτικών νόμων 1975/1991, 2910/2001 και όπως εφαρμόζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του ισχύοντος Ν.3386/2005, συνιστά μία πραγματική ρωγμή στις συνταγματικές ελευθερίες που εξασφαλίζει ένα σύγχρονο κράτος δικαίου. Ειδικότερα, γίνεται μεν δεκτό διεθνώς ότι η απέλαση συνιστά δικαίωμα του κράτους που εδράζεται στον πυρήνα της κυριαρχίας του, αλλά είναι αναγκαίο να επιβάλλεται με απολύτως εξατομικευμένο τρόπο και σύμφωνα με τις διατάξεις που καθορίζουν τη διαδικασία λήψης και εκτέλεσης δυσμενούς για το διοικούμενο μέτρου από την πλευρά της διοίκησης. Οφείλει, επομένως, να λαμβάνεται κατόπιν προηγουμένης ακρόασης (άρθ.6 Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας-Ν.2690/1999), αφού συνιστά επαχθές για τον διοικούμενο-αλλοδαπό διοικητικό μέτρο, το οποίο πρέπει να αιτιολογείται και να διέπεται από την αρχή της αναλογικότητας. Όσον αφορά την προηγούμενη ακρόαση, ναι μεν προβλέπεται στο άρθ.76 παρ.2 Ν.3386/2005, η παροχή προθεσμίας 48 ωρών για την υποβολή αντιρρήσεων, τόσο όμως η ίδια η πρόβλεψη, η οποία υπολείπεται σε εγγυήσεις για το διοικούμενο, σε σχέση με αυτές που θεσπίζει το άρθ.6 ΚωδΔιοικΔιαδικ, όσο και ο τρόπος που εφαρμόζεται στην πράξη, με την επί της ουσίας παντελή έλλειψη πραγματικής ενημέρωσης του αλλοδαπού, οδηγούν στην εν τοις πράγμασι καταστρατήγηση του ανωτέρω, προβλεπόμενου στο αρθ.20 Συντάγματος, συνταγματικού δικαιώματος.

Σχετικά με τις ρυθμίσεις του άρθ.76 Ν.3386/2005 που θεσπίζει τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία επιβολής διοικητικής απέλασης παρατηρούμε τα ακόλουθα: είναι ξεκάθαρα αντισυνταγματική (ως αντίθετη στα άρθ.7 και 96 Συντ.) η διάταξη της παρ.1α του άρθ.76  , διότι πρόκειται για διπλή τιμώρηση του αλλοδαπού για αδίκημα για το οποίο έχει ήδη αποφανθεί η ποινική δικαιοσύνη με την έκδοση οριστικής απόφασης, χωρίς να έχει επιβάλει δικαστική απέλαση. Δεν είναι αντισυνταγματική η διάταξη της περ γ’ του άρθ. 76 παρ.1, είναι όμως προβληματική από την άποψη της συμβατότητας της με τις διατάξεις του Συντάγματος. Η αοριστία του όρου της δημόσιας τάξης έχει δώσει τη δυνατότητα στη διοικητική αρχή να τον επικαλείται σε κάθε σχεδόν περίπτωση, προκαλώντας την αντίδραση ανεξάρτητων διοικητικών αρχών (Συνηγόρου του Πολίτη και Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων όσον αφορά την εγγραφή στο σύστημα Σέγκεν) και λειτουργώντας πραγματικά ως μία «κερκόπορτα» σε βασικές εγγυήσεις του κράτους δικαίου. Άλλωστε, αν υπήρχε ένας λόγος να οριστούν συγκεκριμένα τα είδη των εγκλημάτων και το ύψος της καταδίκης που μπορούν να δικαιολογήσουν απέλαση στην περ.α’ της παραγράφου 1, ήταν για να τεθούν όρια στη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης να κρίνει και εφαρμόζει τον όρο της επικινδυνότητας για τη δημόσια τάξη (περ.γ’ της παραγράφου 1).

Η απόφαση του Αστυνομικού Διευθυντή ως δυσμενής ατομική διοικητική πράξη, οφείλει να είναι πλήρως, σαφώς και ειδικώς αιτιολογημένη, ως προς τη συνδρομή των στοιχείων του νόμου. Οι σχετικές αποφάσεις διοικητικής απέλασης σχεδόν ποτέ δεν είναι αιτιολογημένες όπως θα όφειλαν κατ’αρθ.17 ΚωδΔιοικΔιαδικ (Ν.2690/1999), δηλαδή πλήρως, σαφώς και ειδικώς, διότι πολύ συχνά ως μόνη «αιτία» για την επικινδυνότητα αυτή αναγράφεται στο σώμα της πράξης ένα οποιασδήποτε ποινικής απαξίας ποινικό αδίκημα που τέλεσε ο αλλοδαπός και ο σχετικός αριθμός απόφασης ποινικού δικαστηρίου που επέβαλε μία οποιουδήποτε ύψους ποινή.

Σε σχέση με την εκ του αρθ.77 Ν.3386/2005 προβλεπόμενη ενδικοφανή προσφυγή του αλλοδαπού, η ήδη προβληματική προγενέστερη κατάσταση έγινε χειρότερη με το Ν.3386/2005, με τον οποίο η αρμοδιότητα για την εκδίκαση της ενδικοφανούς προσφυγής μεταβιβάστηκε από τον Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας στο Διευθυντή της Διεύθυνσης ή Υποδιεύθυνσης Αλλοδαπών της Ελληνικής Αστυνομίας, του ιεραρχικώς προϊσταμένου, δηλαδή, του αστυνομικού οργάνου που υπέγραψε την απόφαση διοικητικής απέλασης, με αποτέλεσμα σε ελάχιστες περιπτώσεις τέτοιες προσφυγές να γίνονται δεκτές. Η, έτσι κι αλλιώς, μικρή (πενθήμερη) προθεσμία για την άσκηση της ενδικοφανούς προσφυγής αρχίζει από την κοινοποίηση στον αλλοδαπό της απόφασης διοικητικής απέλασης. Αυτή, στην πράξη, όχι μόνο δεν γίνεται σε γλώσσα που κατανοεί, αλλά ούτε καν μένει εις χείρας του το σώμα της απόφασης. Έτσι, τον βάζουν απλά να υπογράψει το αποδεικτικό κοινοποίησης, με αποτέλεσμα να χάνεται η σχετική προθεσμία λόγω αδυναμίας κατανόησης του αλλοδαπού, προκειμένου αυτός να ειδοποιήσει έγκαιρα τον δικηγόρο του.

2) Προβλήματα στη επιβολή της κράτησης ενόψει εκτέλεσης απόφασης διοικητικής απέλασης και προβλήματα στην έκτιση της κράτησης λόγω επιβληθείσας διοικητικής και δικαστικής απέλασης

Α) Για την επιβολή

Η κράτηση ενόψει απέλασης, που προβλέπεται στην παρ.3 του άρθ. 76 Ν.3386/05 θα έπρεπε να συνιστά όλως εξαιρετικό μέτρο. Στην πράξη, έχουμε οδηγηθεί στην πλήρη αντιστροφή της ανωτέρω σχέσης κανόνα-εξαίρεσης. Μέσω της νομικής αλχημείας να θεωρείται η απέλαση «μέσο διοικητικού καταναγκασμού προς πραγματοποίηση της απέλασης» και όχι ποινή, οδηγούμαστε στην καταστρατήγηση του αρθ.6 Συντ και των εγγυήσεων που αυτό θέτει για κάθε είδους στέρησης της ελευθερίας, ανεξάρτητα αν αυτή εντάσσεται στην ποινική ή σε οποιαδήποτε άλλη διαδικασία. Άλλωστε, το αρθ.6 Συντ παρέχει μεγαλύτερη προστασία σε σχέση με το αρθ.5 παρ.1 περ.στ’ ΕΣΔΑ, οπότε, λόγω του αρθ.53 ΕΣΔΑ, ισχύει η πληρέστερη προστασία του αρθ. 6 Συντ. Έστω κι έτσι, όμως, πρέπει να μην επιβάλλεται κράτηση αδιακρίτως, χωρίς εξατομικευμένη κρίση και να μην γίνεται κανόνας αυτό που πρέπει να είναι εξαίρεση.

Β) Για την έκτιση

Το τρίμηνο τίθεται ως μέγιστος δυνατός χρόνος κράτησης στο εδ.β’ της παρ.3 του αρθ.76 Ν.3386/05, επομένως δεν είναι απαραίτητο να εξαντληθεί. Άλλωστε, πολλές φορές το ίδιο το αδιαχώρητο που επικρατεί σε κρατητήρια οδηγεί σε απόλυση πριν συμπληρωθεί το τρίμηνο, αποδεικνύοντας τη σαθρότητα των οποιωνδήποτε επιχειρημάτων θα μπορούσαν να υπάρχουν για την αναγκαιότητα μίας τόσο μακρόχρονης κράτησης και καταδεικνύοντας ότι τα κρατητήρια ουσιαστικά λειτουργούν ως «αποθήκες ψυχών». Η έλλειψη εξατομικευμένης κρίσης οδηγεί συχνά στην εξάντληση του τριμήνου, ακόμη και όταν η πραγματοποίηση της απέλασης είναι, για διάφορους λόγους, ανέφικτη.

            Πολλές φορές, κατά τη διάρκεια του ανωτέρω τριμήνου, ο αλλοδαπός επιτυγχάνει την έκδοση προσωρινής διαταγής από το αρμόδιο διοικητικό δικαστήριο, με την οποία αναστέλλει την ισχύ της απόφασης απέλασης και της απορριπτικής απόφασης της προσφυγής του κατά αυτής. Παρ’ όλο που έτσι αναστέλλεται η ισχύς της απόφασης απέλασης, ο αλλοδαπός εξακολουθεί να κρατείται μέχρι να συμπληρωθεί το τρίμηνο, που, κατά τα ανωτέρω, είναι ο ανώτατος προβλεπόμενος χρόνος κράτησης, διότι το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης έχει διαμορφώσει την άποψη ότι άλλο η απέλαση και άλλο η κράτηση. Την παραπάνω πρακτική εφαρμόζουν όλες οι Διευθύνσεις Αλλοδαπών της ΕΛ.ΑΣ, οι οποίες δεν αίρουν την κράτηση των αλλοδαπών που έχει ανασταλεί η απόφαση απέλασής τους, αλλά συνεχίζουνε να τους κρατούν προς εκτέλεση της ανασταλείσας απόφασης απέλασης. Προκειμένου να αρθεί η κράτηση αλλοδαπού του οποίου έχει ανασταλεί η ισχύς της απόφασης απέλασης, αυτός πρέπει να καταθέσει αντιρρήσεις κατά της απέλασής του κατά εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 76 παραγρ. 3. του νόμου 3386/2005. Η διαδικασία των αντιρρήσεων που προβλέπεται στο άνω αναφερόμενο άρθρο ενώπιον του διοικητικού δικαστή προβλέπεται μόνο όταν υπάρχει απόφαση απέλασης σε ισχύ και όχι όταν η απόφαση απέλασης έχει ανασταλεί. Αυτό προκύπτει και από τη γραμματική και από την τελολογική ερμηνεία του άρθρου 76 παρ.3 εδ.δ’, το οποίο ορίζει τα εξής: ¨ο αλλοδαπός που κρατείται, παράλληλα με τα δικαιώματα που έχει σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, μπορεί να προβάλει και αντιρρήσεις κατά τις απόφασης κράτησης ενώπιον του προέδρου ή του υπ’αυτού οριζόμενου πρωτοδίκη  του διοικητικού πρωτοδικείου, στην Περιφέρεια του οποίου κρατείται. Και σύμφωνα με το αρθ.76 παρ.3 Ν.3386/05 «σε περίπτωση που ο προς απέλαση αλλοδαπός δεν κρίνεται ύποπτος φυγής ή επικίνδυνος για τη δημόσια τάξη ή ο πρόεδρος του διοικητικού πρωτοδικείου διαφωνεί ως προς την κράτησή του με την ίδια απόφαση τάσσεται προς αυτόν προθεσμία προς αναχώρηση η οποία δεν μπορεί να υπερβεί τις 30 ημέρες».

            Συνεπώς η διαδικασία των αντιρρήσεων κατά της κράτησης πρέπει να εφαρμόζεται μόνο όταν έχουμε ενεργή και ενεστώσα απόφαση απέλασης ικανή να εκτελεστεί και όχι όταν η απόφαση απέλασης έχει ανασταλεί ή για άλλον λόγο δεν παράγει έννομα αποτελέσματα. Η πρακτική του να μην αφήνονται οι αλλοδαποί των οποίων η απόφαση απέλασης έχει ανασταλεί, αλλά να υποχρεώνονται να καταθέτουν αντιρρήσεις στο διοικητικό πρωτοδικείο, οδηγεί σε οξύμωρα αποτελέσματα και πολλές φορές συνεχίζει να κρατείται αλλοδαπός προς απέλαση, ενώ η απέλασή του έχει ανασταλεί. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση νιγηριανού υπηκόου, ο οποίος πέτυχε την έκδοση προσωρινής διαταγής από το Γ’ Τμήμα του ακυρωτικού Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία αναστέλλεται  η ισχύς της απόφασης απέλασης του, και παρόλα αυτά, όταν κατέθεσε αντιρρήσεις κατά της κράτησης του στο Α Τμήμα του Διοικητικού Πρωτοδικείο, δεν αφέθηκε ελεύθερος, με το σκεπτικό ότι μολονότι η απόφαση απέλασης ανεστάλη με προσωρινή διαταγή του ακυρωτικού δικαστή, ο ακυρωτικός δικαστής αν θέλει μπορεί να ανακαλέσει την απόφαση του, και ο αλλοδαπός πρέπει να παραμείνει κρατούμενος!.

Σύμφωνα και με την πάγια νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αλλά και την παραδοχή της ΕΛΑΣ (εγκ. 4803/22/44/4.7.2003 του Αρχηγείου της ΕΛΑΣ), εφαρμόζονται αναλογικά σε κάθε περίπτωση κράτησης τα ελάχιστα οριζόμενα από το Σωφρονιστικό Κώδικα (Ν.2776/1999) και τον Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας Γενικών Καταστημάτων Κράτησης τύπου Α και Β (ΥΑ 58819/2003). Συγκεκριμένα, θα πρέπει να εξασφαλίζεται: άνετη κυκλοφορία και χώροι κίνησης (αρθρ. 20 ΣΚ), κελιά χωρητικότητας 6 ατόμων με έκταση 6 τ.μ., έπιπλα και τουαλέτα, επαρκείς ανοιχτοί χώροι αυλισμού και αθλοπαιδιών των κρατουμένων (αρθρ. 21 ΣΚ), δυνατότητα σωματικής άθλησης και άσκησης καθώς και ψυχαγωγίας (αρθρ. 36 ΣΚ) καθώς και όσα από τα προβλεπόμενα στο άρθρο 31 Εσωτερικού Κανονισμού (ΥΑ 58819/2003) δικαιώματα δεν αφορούν αποκλειστικά την κράτηση σε καταστήματα κράτησης (τελείως ενδεικτικά: κατάλληλη διατροφή, δικαίωμα επισκέψεων όσο και ενημέρωσης από άτομα ή φορείς που εκτιμάται ότι θα ασκήσουν ευμενή επίδραση στον κρατούμενο, τηλεφωνική επικοινωνία κλπ).

Προβλήματα σχετικά με τη δικαστική απέλαση

Για τους αλλοδαπούς για τους οποίους έχει εκδοθεί σε βάρος τους απόφαση δικαστικής απέλασης δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός στην κράτηση τους προς απέλαση. Το πρόβλημα είναι πάρα πολύ μεγάλο, εάν σκεφτεί κανείς ότι πολλές φορές για όσους έρχονται παράνομα στην Ελλάδα αναστέλλεται η εκτέλεση της ποινής και διατάσσεται η δικαστική απέλαση των παρανόμως εισελθόντων αλλοδαπών. Αυτοί οι άνθρωποι, καθώς και όλοι οι υπόλοιποι που τους επιβάλλεται δικαστική απέλαση για οποιονδήποτε λόγο κρατούνται στα μεταγωγών για πολλούς μήνες πολλές φορές και χρόνια, έχοντας στην ουσία ξεχαστεί από όλους, δεδομένου ότι δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός στην κράτησή τους. Έχει συμβεί το τραγικό, για όσους έχει ανασταλεί η εκτέλεση της ολιγόμηνης ποινής τους που επιβλήθηκε για παράνομη είσοδο στην ελληνική επικράτεια και διατάχθηκε η δικαστική τους απέλαση, να κρατούνται πολλούς μήνες (μερικές φορές και χρόνια) προκειμένου να απελαθούν. Το χρονικό διάστημα που κρατούνται προς απέλαση δεν θεωρείται ότι εκτίουν την ποινή τους, η οποία έχει ανασταλεί. Βάσει του υπάρχοντος νομοθετικού πλαισίου δεν υπάρχει ανώτατο χρονικό όριο κράτησης για όσους κρατούνται προς εκτέλεση της απόφασης απέλασης. Ο εισαγγελέας εκτέλεσης των ποινών έχει τη δυνατότητα, εάν θεωρηθεί η επέλασή τους ανέφικτη, να γνωμοδοτήσει υπέρ της άρσης της κράτησής τους. Αυτό συμβαίνει ενίοτε, στις περισσότερες όμως των περιπτώσεων δεν υπάρχει τέτοια γνωμοδότηση από τον εισαγγελέα, γιατί κανένας δεν κινεί τη σχετική διαδικασία. Αυτοί οι άνθρωποι στην ουσία σαπίζουν μέσα στις φυλακές.

Είναι άμεση και επιτακτική ανάγκη να υπάρξει πρωτοβουλία για νομοθετική ρύθμιση, και να οριστεί ανώτατο χρονικό διάστημα κράτησης των αλλοδαπών που κρατούνται προς εκτέλεση δικαστικής απέλασης.

3) ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΔΔΑ ΣΤΙΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ DOUGOZ, PEERS ΚΑΙ KAJA ΚΑΤΑ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ

            Η υπόθεση KAJA, η οποία πρόσφατα, τον Ιούλιο 2006, κατέληξε με την καταδικαστική για την Ελλάδα απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), αποτελεί μια καθημερινή ιστορία που αφορά εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες κρατούμενους της Ελληνικής Αστυνομίας σε χώρους ακατάλληλους για μακροχρόνια κράτηση. Οι κρατούμενοι αυτοί παραμένουν εκεί πολλές εβδομάδες, και συχνά μήνες, μέχρι να μεταφερθούν σε αλλού ή να απελαθούν από τη χώρα. Το ΕΔΔΑ κλήθηκε να κρίνει κατά πόσο οι συνθήκες κράτησης στα κρατητήρια της Ασφάλειας Λάρισας συνάδουν με την υποχρέωση των κρατικών αρχών να μεταχειρίζονται τους κρατουμένους με σεβασμό στην αξιοπρέπειά τους, χωρίς δηλαδή να ασκούν πρακτικές που αποτελούν βασανιστήριο, εξευτελιστική, ατιμωτική ή απάνθρωπη μεταχείριση. Η υπόθεση αφορούσε την τρίμηνη κράτηση σε κρατητήριο του ισογείου της Υποδιεύθυνσης Αλλοδαπών Λάρισας στα τέλη του 2003. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε παραβίαση των υποχρεώσεων της Ελλάδας σύμφωνα με το την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθώς κρατήθηκε άδικα επί μακρόν σε συνθήκες απαράδεκτες, από άποψη σωματικής και ψυχικής υγειινής, με αποτέλεσμα να αποπειραθεί να αυτοκτονήσει. Κατόπιν επίσκεψης κλιμακίου του ΕΔΔΑ στη Λάρισα και αφού ελήφθησαν υπόψιν οι προδιαγραφές που οφείλουν να τηρούν οι χώροι (βραχείας) κράτησης της Αστυνομίας, το ΕΔΔΑ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «το γεγονός της παραμονής του προσφεύγοντα στον επίδικο χώρο κράτησης επί τρίμηνο αποτελεί εξευτελιστική μεταχείριση με την έννοια του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ», εμμένοντας σε παλαιότερες, από το 2001 εκδοθείσες, καταδικαστικές για την Ελλάδα αποφάσεις του, ήτοι στις υποθέσεις Dougoz κατά Ελλάδας και Peers κατά Ελλάδας. Σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου του Στρασβούργου, οι συνθήκες οι οποίες συνιστούν εξευτελιστική μεταχείριση σε περίπτωση μακροχρόνιας κράτησης σε χώρο ο οποίος διαμορφώθηκε για κράτηση βραχείας διάρκειας είναι η έλλειψη:

- Δυνατότητας προαυλισμού και σωματικής άσκησης,

- Δυνατότητας επικοινωνίας με τον έξω κόσμο μέσω τηλεόρασης και ραδιοφώνου,

- Εστίασης και παροχής ικανοποιητικής τροφής, εφόσον στους κρατούμενους των κρατητηρίων της Αστυνομίας σε όλη την  Ελλάδα παρέχεται το ποσό των 5 ευρώ ημερησίως για την κάλυψη των διατροφικών τους αναγκών με δική τους πρωτοβουλία.

4) ΑΙΤΗΜΑΤΑ:

-Να διευρυνθούν τα κωλύματα απελάσεων (άρθ 79 Ν.3386/05) ώστε να συνιστά κώλυμα απελάσεως συνολικά η ανηλικότητα, χωρίς τις προϋποθέσεις που τώρα τίθενται στο ανωτέρω άρθρο

-Να καταργηθεί η περ γ’ του αρθ.76 παρ.1 ή τουλάχιστον η κρίση περί επικινδυνότητας να ανατεθεί σε δικαστικό όργανο

-Να καταργηθεί η κράτηση ενόψει διοικητικής απέλασης ως στέρηση της ελευθερίας που επιβάλλεται χωρίς να καλύπτεται

από τα εχέγγυα του άρθ.6 Συντ. Όταν επιβάλλεται, αυτό να γίνεται με εξαιρετική φειδώ και κατόπιν ενδελεχούς

εξατομικευμένης κρίσης. Σε αυτές τις περιπτώσεις να υπάρχει πλήρης εφαρμογή του ΣΚ και του Εσωτερικού Κανονισμού

Λειτουργίας Καταστημάτων Κράτησης τύπου Α και Β και στους υπό διοικητική απέλαση κρατούμενους. Αυτό άλλωστε επιβάλλεται

και βάσει του άρθρου 6 της ΥΑ 4803/13/7α/1992/Β-407 «Λεπτομέρειες για εκτέλεση αποφάσεων απέλασης αλλοδαπών» που

προβλέπει ότι «1. Οι προς απέλαση αλλοδαποί, κρατούνται στα κρατητηρια των αστυνομικών υπηρεσιών ή σε αλλους

κατάλληλους χώρους που καθορίζονται με διαταγή του Υπουργού Δημόσιας Τάξεως. Σε ότι αφορά τη διατροφή, περίθαλψη και

την εν γένει μεταχείρισή τους ισχύουν ότι και για τους λοιπούς κρατουμένους.               

-Στις περιπτώσεις κράτησης προς εκτέλεση διοικητικής απέλασης, να θεσπισθεί νομοθετικά maximum χρόνος,

ο οποίος να μην υπερβαίνει τον ένα μήνα, σύμφωνα με τη Γνωμοδότηση του Εισαγγελέα ΑΠ, άλλως να μην υπερβαίνει

τους τρεις μήνες, που είναι ο μέγιστος χρόνος κράτησης για τους υπό διοικητική απέλαση               

-Να αίρεται αυτοδικαίως η κράτηση όταν έχει εκδοθεί προσωρινή διαταγή κατόπιν ασκηθείσης από τον αλλοδαπό

αίτησης ακύρωσης και αίτησης αναστολής, χωρίς να απαιτείται νέα δικαστική κρίση κατόπιν διαδικασίας υποβολής αντιρρήσεων.                -Να επιστρέψει η αρμοδιότητα της εκδίκασης της ενδικοφανούς προσφυγής κατά της διοικητικής απέλασης στον ΓΓ της Περιφέρειας, όπως συνέβαινε επί ισχύος του Ν. 2910/2001 και πριν ο Ν.3386/05 μεταφέρει αυτή την αρμοδιότητα στο Διευθυντή της Διεύθυνσης ή Υποδιεύθυνσης Αλλοδαπών της Ελληνικής Αστυνομίας -Ειδικότερα στη Θεσσαλονίκη, η κατάσταση στα κρατητήρια της Υποδεύθυνσης Αλλοδαπών, δίπλα στα κρατητήρια του Μεταγωγών, πραγματικά δεν πάει άλλο. Δεν υφίσταται ούτε προαυλισμός, ούτε σίτιση με μαγειρεμένο φαγητό, ούτε καν αρκετός χώρος για ένα ατομικό στρώμα για τον καθένα, παρά μόνο τηλεοράσεις που παίζουν βίντεοκλιπ στη διαπασών για να «αποχαυνώνονται-ξεχνιούνται» οι στοιβαγμένοι κρατούμενοι. Να κατοχυρωθεί η εφαρμογή στην πράξη των ανωτέρω δικαιωμάτων των κρατουμένων

-Να κατοχυρωθεί δια της έμπρακτης εφαρμογής της η πραγματικά απρόσκοπτη είσοδος δικηγόρων, εκπροσώπων κοινωνικών-ανθρωπιστικών οργανώσεων και τοπικής κοινωνίας στους χώρους κράτησης, είτε αυτοί είναι χώροι κράτησης σε παραμεθόριες περιοχές εισόδου, είτε χώροι κράτησης σε αστυνομικές υπηρεσίες στην ενδοχώρα. Άλλωστε σχετικά , η από 4-7-2003 με αριθ.πρωτ. 4803/22/44 Εγκύκλιος του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας κ. Νασιάκου προς όλες τις Υπηρεσίες της Ελληνικής Αστυνομίας, που αφορά την μεταχείριση και δικαιώματα των κρατουμένων από τις αστυνομικές αρχές, προβλέπει ότι « Σ’ ότι αφορά τις επισκέψεις  εκπροσώπων συλλογικών φορέων που δραστηριοποιούνται σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συνθηκών κράτησης ηθικής και νομικής συμπαράστασης στους κρατούμενους (όπως εκκλησία μη κυβερνητικές οργανώσεις, δικηγορικοί και ιατρικοί σύλλογοι) , οι αστυνομικές αρχές οφείλουν να τις ανακοινώνουν στους κρατούμενους και μόνο με τη συγκατάθεση τους να επιτρέπουν αυτές ενόψει και της τήρησης των διατάξεων για την προστασία του ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα»

Θεσσαλονίκη, 19/1/2007

Με εκτίμηση,

ΟΜΑΔΑ ΝΟΜΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

Νοεμβρίου 28, 2007 at 7:30 μμ 5 σχόλια

Καλως ηλθατε στο νέο μπλογκ της ομάδας μας!

Εδώ θα ανακοινώνουμε στο εξής ό,τι αφορά τη δράση μας, όσο και άλλα ζητήματα που μας αφορούν

Οκτωβρίου 22, 2007 at 8:02 πμ Σχολιάστε


Kατηγορίες

  • Blogroll

  • Feeds


    Follow

    Get every new post delivered to your Inbox.