ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΠΕΛΑΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΑΤΗΣΗ ΑΛΛΟΔΑΠΩΝ

Νοέμβριος 28, 2007 at 7:30 μμ 5 Σχόλια

 

1) Το ισχύον και το προγενέστερο νομικό πλαίσιο

             Η διοικητική απέλαση, όπως προβλέφθηκε στις διατάξεις των μεταναστευτικών νόμων 1975/1991, 2910/2001 και όπως εφαρμόζεται σύμφωνα με τις διατάξεις του ισχύοντος Ν.3386/2005, συνιστά μία πραγματική ρωγμή στις συνταγματικές ελευθερίες που εξασφαλίζει ένα σύγχρονο κράτος δικαίου. Ειδικότερα, γίνεται μεν δεκτό διεθνώς ότι η απέλαση συνιστά δικαίωμα του κράτους που εδράζεται στον πυρήνα της κυριαρχίας του, αλλά είναι αναγκαίο να επιβάλλεται με απολύτως εξατομικευμένο τρόπο και σύμφωνα με τις διατάξεις που καθορίζουν τη διαδικασία λήψης και εκτέλεσης δυσμενούς για το διοικούμενο μέτρου από την πλευρά της διοίκησης. Οφείλει, επομένως, να λαμβάνεται κατόπιν προηγουμένης ακρόασης (άρθ.6 Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας-Ν.2690/1999), αφού συνιστά επαχθές για τον διοικούμενο-αλλοδαπό διοικητικό μέτρο, το οποίο πρέπει να αιτιολογείται και να διέπεται από την αρχή της αναλογικότητας. Όσον αφορά την προηγούμενη ακρόαση, ναι μεν προβλέπεται στο άρθ.76 παρ.2 Ν.3386/2005, η παροχή προθεσμίας 48 ωρών για την υποβολή αντιρρήσεων, τόσο όμως η ίδια η πρόβλεψη, η οποία υπολείπεται σε εγγυήσεις για το διοικούμενο, σε σχέση με αυτές που θεσπίζει το άρθ.6 ΚωδΔιοικΔιαδικ, όσο και ο τρόπος που εφαρμόζεται στην πράξη, με την επί της ουσίας παντελή έλλειψη πραγματικής ενημέρωσης του αλλοδαπού, οδηγούν στην εν τοις πράγμασι καταστρατήγηση του ανωτέρω, προβλεπόμενου στο αρθ.20 Συντάγματος, συνταγματικού δικαιώματος.

Σχετικά με τις ρυθμίσεις του άρθ.76 Ν.3386/2005 που θεσπίζει τις προϋποθέσεις και τη διαδικασία επιβολής διοικητικής απέλασης παρατηρούμε τα ακόλουθα: είναι ξεκάθαρα αντισυνταγματική (ως αντίθετη στα άρθ.7 και 96 Συντ.) η διάταξη της παρ.1α του άρθ.76  , διότι πρόκειται για διπλή τιμώρηση του αλλοδαπού για αδίκημα για το οποίο έχει ήδη αποφανθεί η ποινική δικαιοσύνη με την έκδοση οριστικής απόφασης, χωρίς να έχει επιβάλει δικαστική απέλαση. Δεν είναι αντισυνταγματική η διάταξη της περ γ’ του άρθ. 76 παρ.1, είναι όμως προβληματική από την άποψη της συμβατότητας της με τις διατάξεις του Συντάγματος. Η αοριστία του όρου της δημόσιας τάξης έχει δώσει τη δυνατότητα στη διοικητική αρχή να τον επικαλείται σε κάθε σχεδόν περίπτωση, προκαλώντας την αντίδραση ανεξάρτητων διοικητικών αρχών (Συνηγόρου του Πολίτη και Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων όσον αφορά την εγγραφή στο σύστημα Σέγκεν) και λειτουργώντας πραγματικά ως μία «κερκόπορτα» σε βασικές εγγυήσεις του κράτους δικαίου. Άλλωστε, αν υπήρχε ένας λόγος να οριστούν συγκεκριμένα τα είδη των εγκλημάτων και το ύψος της καταδίκης που μπορούν να δικαιολογήσουν απέλαση στην περ.α’ της παραγράφου 1, ήταν για να τεθούν όρια στη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης να κρίνει και εφαρμόζει τον όρο της επικινδυνότητας για τη δημόσια τάξη (περ.γ’ της παραγράφου 1).

Η απόφαση του Αστυνομικού Διευθυντή ως δυσμενής ατομική διοικητική πράξη, οφείλει να είναι πλήρως, σαφώς και ειδικώς αιτιολογημένη, ως προς τη συνδρομή των στοιχείων του νόμου. Οι σχετικές αποφάσεις διοικητικής απέλασης σχεδόν ποτέ δεν είναι αιτιολογημένες όπως θα όφειλαν κατ’αρθ.17 ΚωδΔιοικΔιαδικ (Ν.2690/1999), δηλαδή πλήρως, σαφώς και ειδικώς, διότι πολύ συχνά ως μόνη «αιτία» για την επικινδυνότητα αυτή αναγράφεται στο σώμα της πράξης ένα οποιασδήποτε ποινικής απαξίας ποινικό αδίκημα που τέλεσε ο αλλοδαπός και ο σχετικός αριθμός απόφασης ποινικού δικαστηρίου που επέβαλε μία οποιουδήποτε ύψους ποινή.

Σε σχέση με την εκ του αρθ.77 Ν.3386/2005 προβλεπόμενη ενδικοφανή προσφυγή του αλλοδαπού, η ήδη προβληματική προγενέστερη κατάσταση έγινε χειρότερη με το Ν.3386/2005, με τον οποίο η αρμοδιότητα για την εκδίκαση της ενδικοφανούς προσφυγής μεταβιβάστηκε από τον Γενικό Γραμματέα της Περιφέρειας στο Διευθυντή της Διεύθυνσης ή Υποδιεύθυνσης Αλλοδαπών της Ελληνικής Αστυνομίας, του ιεραρχικώς προϊσταμένου, δηλαδή, του αστυνομικού οργάνου που υπέγραψε την απόφαση διοικητικής απέλασης, με αποτέλεσμα σε ελάχιστες περιπτώσεις τέτοιες προσφυγές να γίνονται δεκτές. Η, έτσι κι αλλιώς, μικρή (πενθήμερη) προθεσμία για την άσκηση της ενδικοφανούς προσφυγής αρχίζει από την κοινοποίηση στον αλλοδαπό της απόφασης διοικητικής απέλασης. Αυτή, στην πράξη, όχι μόνο δεν γίνεται σε γλώσσα που κατανοεί, αλλά ούτε καν μένει εις χείρας του το σώμα της απόφασης. Έτσι, τον βάζουν απλά να υπογράψει το αποδεικτικό κοινοποίησης, με αποτέλεσμα να χάνεται η σχετική προθεσμία λόγω αδυναμίας κατανόησης του αλλοδαπού, προκειμένου αυτός να ειδοποιήσει έγκαιρα τον δικηγόρο του.

2) Προβλήματα στη επιβολή της κράτησης ενόψει εκτέλεσης απόφασης διοικητικής απέλασης και προβλήματα στην έκτιση της κράτησης λόγω επιβληθείσας διοικητικής και δικαστικής απέλασης

Α) Για την επιβολή

Η κράτηση ενόψει απέλασης, που προβλέπεται στην παρ.3 του άρθ. 76 Ν.3386/05 θα έπρεπε να συνιστά όλως εξαιρετικό μέτρο. Στην πράξη, έχουμε οδηγηθεί στην πλήρη αντιστροφή της ανωτέρω σχέσης κανόνα-εξαίρεσης. Μέσω της νομικής αλχημείας να θεωρείται η απέλαση «μέσο διοικητικού καταναγκασμού προς πραγματοποίηση της απέλασης» και όχι ποινή, οδηγούμαστε στην καταστρατήγηση του αρθ.6 Συντ και των εγγυήσεων που αυτό θέτει για κάθε είδους στέρησης της ελευθερίας, ανεξάρτητα αν αυτή εντάσσεται στην ποινική ή σε οποιαδήποτε άλλη διαδικασία. Άλλωστε, το αρθ.6 Συντ παρέχει μεγαλύτερη προστασία σε σχέση με το αρθ.5 παρ.1 περ.στ’ ΕΣΔΑ, οπότε, λόγω του αρθ.53 ΕΣΔΑ, ισχύει η πληρέστερη προστασία του αρθ. 6 Συντ. Έστω κι έτσι, όμως, πρέπει να μην επιβάλλεται κράτηση αδιακρίτως, χωρίς εξατομικευμένη κρίση και να μην γίνεται κανόνας αυτό που πρέπει να είναι εξαίρεση.

Β) Για την έκτιση

Το τρίμηνο τίθεται ως μέγιστος δυνατός χρόνος κράτησης στο εδ.β’ της παρ.3 του αρθ.76 Ν.3386/05, επομένως δεν είναι απαραίτητο να εξαντληθεί. Άλλωστε, πολλές φορές το ίδιο το αδιαχώρητο που επικρατεί σε κρατητήρια οδηγεί σε απόλυση πριν συμπληρωθεί το τρίμηνο, αποδεικνύοντας τη σαθρότητα των οποιωνδήποτε επιχειρημάτων θα μπορούσαν να υπάρχουν για την αναγκαιότητα μίας τόσο μακρόχρονης κράτησης και καταδεικνύοντας ότι τα κρατητήρια ουσιαστικά λειτουργούν ως «αποθήκες ψυχών». Η έλλειψη εξατομικευμένης κρίσης οδηγεί συχνά στην εξάντληση του τριμήνου, ακόμη και όταν η πραγματοποίηση της απέλασης είναι, για διάφορους λόγους, ανέφικτη.

            Πολλές φορές, κατά τη διάρκεια του ανωτέρω τριμήνου, ο αλλοδαπός επιτυγχάνει την έκδοση προσωρινής διαταγής από το αρμόδιο διοικητικό δικαστήριο, με την οποία αναστέλλει την ισχύ της απόφασης απέλασης και της απορριπτικής απόφασης της προσφυγής του κατά αυτής. Παρ’ όλο που έτσι αναστέλλεται η ισχύς της απόφασης απέλασης, ο αλλοδαπός εξακολουθεί να κρατείται μέχρι να συμπληρωθεί το τρίμηνο, που, κατά τα ανωτέρω, είναι ο ανώτατος προβλεπόμενος χρόνος κράτησης, διότι το Υπουργείο Δημόσιας Τάξης έχει διαμορφώσει την άποψη ότι άλλο η απέλαση και άλλο η κράτηση. Την παραπάνω πρακτική εφαρμόζουν όλες οι Διευθύνσεις Αλλοδαπών της ΕΛ.ΑΣ, οι οποίες δεν αίρουν την κράτηση των αλλοδαπών που έχει ανασταλεί η απόφαση απέλασής τους, αλλά συνεχίζουνε να τους κρατούν προς εκτέλεση της ανασταλείσας απόφασης απέλασης. Προκειμένου να αρθεί η κράτηση αλλοδαπού του οποίου έχει ανασταλεί η ισχύς της απόφασης απέλασης, αυτός πρέπει να καταθέσει αντιρρήσεις κατά της απέλασής του κατά εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 76 παραγρ. 3. του νόμου 3386/2005. Η διαδικασία των αντιρρήσεων που προβλέπεται στο άνω αναφερόμενο άρθρο ενώπιον του διοικητικού δικαστή προβλέπεται μόνο όταν υπάρχει απόφαση απέλασης σε ισχύ και όχι όταν η απόφαση απέλασης έχει ανασταλεί. Αυτό προκύπτει και από τη γραμματική και από την τελολογική ερμηνεία του άρθρου 76 παρ.3 εδ.δ’, το οποίο ορίζει τα εξής: ¨ο αλλοδαπός που κρατείται, παράλληλα με τα δικαιώματα που έχει σύμφωνα με τον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, μπορεί να προβάλει και αντιρρήσεις κατά τις απόφασης κράτησης ενώπιον του προέδρου ή του υπ’αυτού οριζόμενου πρωτοδίκη  του διοικητικού πρωτοδικείου, στην Περιφέρεια του οποίου κρατείται. Και σύμφωνα με το αρθ.76 παρ.3 Ν.3386/05 «σε περίπτωση που ο προς απέλαση αλλοδαπός δεν κρίνεται ύποπτος φυγής ή επικίνδυνος για τη δημόσια τάξη ή ο πρόεδρος του διοικητικού πρωτοδικείου διαφωνεί ως προς την κράτησή του με την ίδια απόφαση τάσσεται προς αυτόν προθεσμία προς αναχώρηση η οποία δεν μπορεί να υπερβεί τις 30 ημέρες».

            Συνεπώς η διαδικασία των αντιρρήσεων κατά της κράτησης πρέπει να εφαρμόζεται μόνο όταν έχουμε ενεργή και ενεστώσα απόφαση απέλασης ικανή να εκτελεστεί και όχι όταν η απόφαση απέλασης έχει ανασταλεί ή για άλλον λόγο δεν παράγει έννομα αποτελέσματα. Η πρακτική του να μην αφήνονται οι αλλοδαποί των οποίων η απόφαση απέλασης έχει ανασταλεί, αλλά να υποχρεώνονται να καταθέτουν αντιρρήσεις στο διοικητικό πρωτοδικείο, οδηγεί σε οξύμωρα αποτελέσματα και πολλές φορές συνεχίζει να κρατείται αλλοδαπός προς απέλαση, ενώ η απέλασή του έχει ανασταλεί. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση νιγηριανού υπηκόου, ο οποίος πέτυχε την έκδοση προσωρινής διαταγής από το Γ’ Τμήμα του ακυρωτικού Διοικητικού Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία αναστέλλεται  η ισχύς της απόφασης απέλασης του, και παρόλα αυτά, όταν κατέθεσε αντιρρήσεις κατά της κράτησης του στο Α Τμήμα του Διοικητικού Πρωτοδικείο, δεν αφέθηκε ελεύθερος, με το σκεπτικό ότι μολονότι η απόφαση απέλασης ανεστάλη με προσωρινή διαταγή του ακυρωτικού δικαστή, ο ακυρωτικός δικαστής αν θέλει μπορεί να ανακαλέσει την απόφαση του, και ο αλλοδαπός πρέπει να παραμείνει κρατούμενος!.

Σύμφωνα και με την πάγια νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου αλλά και την παραδοχή της ΕΛΑΣ (εγκ. 4803/22/44/4.7.2003 του Αρχηγείου της ΕΛΑΣ), εφαρμόζονται αναλογικά σε κάθε περίπτωση κράτησης τα ελάχιστα οριζόμενα από το Σωφρονιστικό Κώδικα (Ν.2776/1999) και τον Εσωτερικό Κανονισμό Λειτουργίας Γενικών Καταστημάτων Κράτησης τύπου Α και Β (ΥΑ 58819/2003). Συγκεκριμένα, θα πρέπει να εξασφαλίζεται: άνετη κυκλοφορία και χώροι κίνησης (αρθρ. 20 ΣΚ), κελιά χωρητικότητας 6 ατόμων με έκταση 6 τ.μ., έπιπλα και τουαλέτα, επαρκείς ανοιχτοί χώροι αυλισμού και αθλοπαιδιών των κρατουμένων (αρθρ. 21 ΣΚ), δυνατότητα σωματικής άθλησης και άσκησης καθώς και ψυχαγωγίας (αρθρ. 36 ΣΚ) καθώς και όσα από τα προβλεπόμενα στο άρθρο 31 Εσωτερικού Κανονισμού (ΥΑ 58819/2003) δικαιώματα δεν αφορούν αποκλειστικά την κράτηση σε καταστήματα κράτησης (τελείως ενδεικτικά: κατάλληλη διατροφή, δικαίωμα επισκέψεων όσο και ενημέρωσης από άτομα ή φορείς που εκτιμάται ότι θα ασκήσουν ευμενή επίδραση στον κρατούμενο, τηλεφωνική επικοινωνία κλπ).

Προβλήματα σχετικά με τη δικαστική απέλαση

Για τους αλλοδαπούς για τους οποίους έχει εκδοθεί σε βάρος τους απόφαση δικαστικής απέλασης δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός στην κράτηση τους προς απέλαση. Το πρόβλημα είναι πάρα πολύ μεγάλο, εάν σκεφτεί κανείς ότι πολλές φορές για όσους έρχονται παράνομα στην Ελλάδα αναστέλλεται η εκτέλεση της ποινής και διατάσσεται η δικαστική απέλαση των παρανόμως εισελθόντων αλλοδαπών. Αυτοί οι άνθρωποι, καθώς και όλοι οι υπόλοιποι που τους επιβάλλεται δικαστική απέλαση για οποιονδήποτε λόγο κρατούνται στα μεταγωγών για πολλούς μήνες πολλές φορές και χρόνια, έχοντας στην ουσία ξεχαστεί από όλους, δεδομένου ότι δεν υπάρχει χρονικός περιορισμός στην κράτησή τους. Έχει συμβεί το τραγικό, για όσους έχει ανασταλεί η εκτέλεση της ολιγόμηνης ποινής τους που επιβλήθηκε για παράνομη είσοδο στην ελληνική επικράτεια και διατάχθηκε η δικαστική τους απέλαση, να κρατούνται πολλούς μήνες (μερικές φορές και χρόνια) προκειμένου να απελαθούν. Το χρονικό διάστημα που κρατούνται προς απέλαση δεν θεωρείται ότι εκτίουν την ποινή τους, η οποία έχει ανασταλεί. Βάσει του υπάρχοντος νομοθετικού πλαισίου δεν υπάρχει ανώτατο χρονικό όριο κράτησης για όσους κρατούνται προς εκτέλεση της απόφασης απέλασης. Ο εισαγγελέας εκτέλεσης των ποινών έχει τη δυνατότητα, εάν θεωρηθεί η επέλασή τους ανέφικτη, να γνωμοδοτήσει υπέρ της άρσης της κράτησής τους. Αυτό συμβαίνει ενίοτε, στις περισσότερες όμως των περιπτώσεων δεν υπάρχει τέτοια γνωμοδότηση από τον εισαγγελέα, γιατί κανένας δεν κινεί τη σχετική διαδικασία. Αυτοί οι άνθρωποι στην ουσία σαπίζουν μέσα στις φυλακές.

Είναι άμεση και επιτακτική ανάγκη να υπάρξει πρωτοβουλία για νομοθετική ρύθμιση, και να οριστεί ανώτατο χρονικό διάστημα κράτησης των αλλοδαπών που κρατούνται προς εκτέλεση δικαστικής απέλασης.

3) ΟΙ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΕΔΔΑ ΣΤΙΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ DOUGOZ, PEERS ΚΑΙ KAJA ΚΑΤΑ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥΣ

            Η υπόθεση KAJA, η οποία πρόσφατα, τον Ιούλιο 2006, κατέληξε με την καταδικαστική για την Ελλάδα απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ), αποτελεί μια καθημερινή ιστορία που αφορά εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες κρατούμενους της Ελληνικής Αστυνομίας σε χώρους ακατάλληλους για μακροχρόνια κράτηση. Οι κρατούμενοι αυτοί παραμένουν εκεί πολλές εβδομάδες, και συχνά μήνες, μέχρι να μεταφερθούν σε αλλού ή να απελαθούν από τη χώρα. Το ΕΔΔΑ κλήθηκε να κρίνει κατά πόσο οι συνθήκες κράτησης στα κρατητήρια της Ασφάλειας Λάρισας συνάδουν με την υποχρέωση των κρατικών αρχών να μεταχειρίζονται τους κρατουμένους με σεβασμό στην αξιοπρέπειά τους, χωρίς δηλαδή να ασκούν πρακτικές που αποτελούν βασανιστήριο, εξευτελιστική, ατιμωτική ή απάνθρωπη μεταχείριση. Η υπόθεση αφορούσε την τρίμηνη κράτηση σε κρατητήριο του ισογείου της Υποδιεύθυνσης Αλλοδαπών Λάρισας στα τέλη του 2003. Ο προσφεύγων επικαλέστηκε παραβίαση των υποχρεώσεων της Ελλάδας σύμφωνα με το την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, καθώς κρατήθηκε άδικα επί μακρόν σε συνθήκες απαράδεκτες, από άποψη σωματικής και ψυχικής υγειινής, με αποτέλεσμα να αποπειραθεί να αυτοκτονήσει. Κατόπιν επίσκεψης κλιμακίου του ΕΔΔΑ στη Λάρισα και αφού ελήφθησαν υπόψιν οι προδιαγραφές που οφείλουν να τηρούν οι χώροι (βραχείας) κράτησης της Αστυνομίας, το ΕΔΔΑ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «το γεγονός της παραμονής του προσφεύγοντα στον επίδικο χώρο κράτησης επί τρίμηνο αποτελεί εξευτελιστική μεταχείριση με την έννοια του άρθρου 3 της ΕΣΔΑ», εμμένοντας σε παλαιότερες, από το 2001 εκδοθείσες, καταδικαστικές για την Ελλάδα αποφάσεις του, ήτοι στις υποθέσεις Dougoz κατά Ελλάδας και Peers κατά Ελλάδας. Σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου του Στρασβούργου, οι συνθήκες οι οποίες συνιστούν εξευτελιστική μεταχείριση σε περίπτωση μακροχρόνιας κράτησης σε χώρο ο οποίος διαμορφώθηκε για κράτηση βραχείας διάρκειας είναι η έλλειψη:

– Δυνατότητας προαυλισμού και σωματικής άσκησης,

– Δυνατότητας επικοινωνίας με τον έξω κόσμο μέσω τηλεόρασης και ραδιοφώνου,

– Εστίασης και παροχής ικανοποιητικής τροφής, εφόσον στους κρατούμενους των κρατητηρίων της Αστυνομίας σε όλη την  Ελλάδα παρέχεται το ποσό των 5 ευρώ ημερησίως για την κάλυψη των διατροφικών τους αναγκών με δική τους πρωτοβουλία.

4) ΑΙΤΗΜΑΤΑ:

-Να διευρυνθούν τα κωλύματα απελάσεων (άρθ 79 Ν.3386/05) ώστε να συνιστά κώλυμα απελάσεως συνολικά η ανηλικότητα, χωρίς τις προϋποθέσεις που τώρα τίθενται στο ανωτέρω άρθρο

-Να καταργηθεί η περ γ’ του αρθ.76 παρ.1 ή τουλάχιστον η κρίση περί επικινδυνότητας να ανατεθεί σε δικαστικό όργανο

-Να καταργηθεί η κράτηση ενόψει διοικητικής απέλασης ως στέρηση της ελευθερίας που επιβάλλεται χωρίς να καλύπτεται

από τα εχέγγυα του άρθ.6 Συντ. Όταν επιβάλλεται, αυτό να γίνεται με εξαιρετική φειδώ και κατόπιν ενδελεχούς

εξατομικευμένης κρίσης. Σε αυτές τις περιπτώσεις να υπάρχει πλήρης εφαρμογή του ΣΚ και του Εσωτερικού Κανονισμού

Λειτουργίας Καταστημάτων Κράτησης τύπου Α και Β και στους υπό διοικητική απέλαση κρατούμενους. Αυτό άλλωστε επιβάλλεται

και βάσει του άρθρου 6 της ΥΑ 4803/13/7α/1992/Β-407 «Λεπτομέρειες για εκτέλεση αποφάσεων απέλασης αλλοδαπών» που

προβλέπει ότι «1. Οι προς απέλαση αλλοδαποί, κρατούνται στα κρατητηρια των αστυνομικών υπηρεσιών ή σε αλλους

κατάλληλους χώρους που καθορίζονται με διαταγή του Υπουργού Δημόσιας Τάξεως. Σε ότι αφορά τη διατροφή, περίθαλψη και

την εν γένει μεταχείρισή τους ισχύουν ότι και για τους λοιπούς κρατουμένους.               

-Στις περιπτώσεις κράτησης προς εκτέλεση διοικητικής απέλασης, να θεσπισθεί νομοθετικά maximum χρόνος,

ο οποίος να μην υπερβαίνει τον ένα μήνα, σύμφωνα με τη Γνωμοδότηση του Εισαγγελέα ΑΠ, άλλως να μην υπερβαίνει

τους τρεις μήνες, που είναι ο μέγιστος χρόνος κράτησης για τους υπό διοικητική απέλαση               

-Να αίρεται αυτοδικαίως η κράτηση όταν έχει εκδοθεί προσωρινή διαταγή κατόπιν ασκηθείσης από τον αλλοδαπό

αίτησης ακύρωσης και αίτησης αναστολής, χωρίς να απαιτείται νέα δικαστική κρίση κατόπιν διαδικασίας υποβολής αντιρρήσεων.                -Να επιστρέψει η αρμοδιότητα της εκδίκασης της ενδικοφανούς προσφυγής κατά της διοικητικής απέλασης στον ΓΓ της Περιφέρειας, όπως συνέβαινε επί ισχύος του Ν. 2910/2001 και πριν ο Ν.3386/05 μεταφέρει αυτή την αρμοδιότητα στο Διευθυντή της Διεύθυνσης ή Υποδιεύθυνσης Αλλοδαπών της Ελληνικής Αστυνομίας -Ειδικότερα στη Θεσσαλονίκη, η κατάσταση στα κρατητήρια της Υποδεύθυνσης Αλλοδαπών, δίπλα στα κρατητήρια του Μεταγωγών, πραγματικά δεν πάει άλλο. Δεν υφίσταται ούτε προαυλισμός, ούτε σίτιση με μαγειρεμένο φαγητό, ούτε καν αρκετός χώρος για ένα ατομικό στρώμα για τον καθένα, παρά μόνο τηλεοράσεις που παίζουν βίντεοκλιπ στη διαπασών για να «αποχαυνώνονται-ξεχνιούνται» οι στοιβαγμένοι κρατούμενοι. Να κατοχυρωθεί η εφαρμογή στην πράξη των ανωτέρω δικαιωμάτων των κρατουμένων

-Να κατοχυρωθεί δια της έμπρακτης εφαρμογής της η πραγματικά απρόσκοπτη είσοδος δικηγόρων, εκπροσώπων κοινωνικών-ανθρωπιστικών οργανώσεων και τοπικής κοινωνίας στους χώρους κράτησης, είτε αυτοί είναι χώροι κράτησης σε παραμεθόριες περιοχές εισόδου, είτε χώροι κράτησης σε αστυνομικές υπηρεσίες στην ενδοχώρα. Άλλωστε σχετικά , η από 4-7-2003 με αριθ.πρωτ. 4803/22/44 Εγκύκλιος του Αρχηγού της Ελληνικής Αστυνομίας κ. Νασιάκου προς όλες τις Υπηρεσίες της Ελληνικής Αστυνομίας, που αφορά την μεταχείριση και δικαιώματα των κρατουμένων από τις αστυνομικές αρχές, προβλέπει ότι « Σ’ ότι αφορά τις επισκέψεις  εκπροσώπων συλλογικών φορέων που δραστηριοποιούνται σε θέματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων, συνθηκών κράτησης ηθικής και νομικής συμπαράστασης στους κρατούμενους (όπως εκκλησία μη κυβερνητικές οργανώσεις, δικηγορικοί και ιατρικοί σύλλογοι) , οι αστυνομικές αρχές οφείλουν να τις ανακοινώνουν στους κρατούμενους και μόνο με τη συγκατάθεση τους να επιτρέπουν αυτές ενόψει και της τήρησης των διατάξεων για την προστασία του ατόμου από την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα»

Θεσσαλονίκη, 19/1/2007

Με εκτίμηση,

ΟΜΑΔΑ ΝΟΜΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΚΑΙ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

Advertisements

Entry filed under: κείμενα.

Καλως ηλθατε στο νέο μπλογκ της ομάδας μας! ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟ ΝΟΜΟ

5 Σχόλια Add your own

  • 1. tzo  |  Φεβρουαρίου 20, 2008 στο 2:09 μμ

    tha ithela na rotiso ean exei epiblithei dikastiki apelasi meta ti energeies mporei kapoios na kanei gia na erthei stin xora?
    pos briskei tin apofoasi tis dikastikis apelasis? xreiazetai eksousiodotisi ap;o tin albania?

    Απάντηση
  • 2. alekos  |  Φεβρουαρίου 21, 2008 στο 11:51 πμ

    Prepei na ekosousiodothsei enan dikhgoro na paei na brei thn apofash apelashs apo to allodapwn, kai sth synexeia analoga me thn apofash prepei na dei an arkei na kaneis mia aithsh gia na sbhstei h apelash, h’ an prepei na kaneis dikasthrio, efoson den exei ekpneusei h pro8esmia, ennoeitai. Genika ka8e periptwsh exei tis dikes ths idiaiterothtes.

    Απάντηση
  • 3. tzo  |  Φεβρουαρίου 29, 2008 στο 12:17 μμ

    η εξουσιοδότηση πρέπει να είναι από αλβανία, γιατί και πάλι παράνομα στη χώρα είναι.
    και όταν λες να σβηστει τι εννοείς? χωρίς δικαστήριο πως μπορεί να γίνει?

    Απάντηση
  • 4. tzo  |  Φεβρουαρίου 29, 2008 στο 1:00 μμ

    συγνωμη…ξεχαστηκα! αλέκο, σε ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές σου!

    Απάντηση
  • 5. Γιώργος  |  Ιανουαρίου 13, 2011 στο 9:31 μμ

    ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΟΥ ΤΙΘΕΤΑΙ ΑΝ ΚΑΙ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΠΕΡΙΕΡΓΟ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΑΠΛΟ.
    ΕΝΑΣ ΑΛΛΟΔΑΠΟΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ H EXEI ΕΚΔΟΘΕΙ Η ΑΠΕΛΑΣΕΙ ΤΟΥ Η ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ΛΟΓΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΓΝΩΡΙΖΕΤΕ ΑΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΠΙΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΕΝΣΗΜΩΝ ΤΟΥ ΣΤΟ ΙΚΑ ΕΝΑΝΤΙ ΚΑΠΟΙΟΥ ΧΡΗΜΑΤΙΚΟΥ ΠΟΣΟΥ??? ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΤΙ ΓΙΝΕΤΕ ΜΕ ΤΑ ΕΝΣΗΜΑ ΤΟΥ?
    ΕΧΕΙ ΠΕΡΙΠΟΥ 3000 ΕΝΣΗΜΑ.

    Απάντηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Trackback this post  |  Subscribe to the comments via RSS Feed


Ημερολόγιο

Νοέμβριος 2007
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Οκτ.   Ιαν. »
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Most Recent Posts


Αρέσει σε %d bloggers: